Bart Dickens klopt aan bij Boeren op een Kruispunt na uitkoop melkveebedrijf

Enorme leegte na vertrek koeien

Dickens is met 40 hectare nog wel akkerbouwer in bijberoep. Hij vond al snel werk als vrachtwagenchauffeur. Containers die in de haven van Antwerpen binnenkomen, brengt hij naar bedrijven in Nederland, België en Luxemburg. “Net als in het melkveebedrijf werk ik op mijn eentje, onafhankelijk. Ik zou er niet aan moeten denken om in een fabriek te moeten werken.”

Hoewel hij hiermee invulling vond voor zijn dagelijkse leven, is hij nog niet bekomen van de emotionele schok van de stopzetting, die ook invloed heeft op zijn sociale leven en gezin. “Ik heb contact opgenomen met Boeren op een Kruispunt. Het is fijn om er ook met iemand van buiten het gezin over te kunnen spreken”, vertelt hij hierover.

Bij de hulporganisatie vzw Boeren op een Kruispunt vernemen we dat adviseurs vaker worden ingeschakeld door boeren die in een uitkoopregeling zitten of zaten. “We bieden dan voornamelijk psychosociale ondersteuning en denken mee na rond een andere invulling van de tijd, met een job of bedrijf”, aldus directeur Els Verté. 

Volgende emotionele dreun met sloop stallen

Medio mei staat Dickens voor een volgende stap in het “rouwproces”. Als de stallen effectief gesloopt zijn, verwacht hij een volgende emotionele dreun. “Dan voelt het helemaal als het definitieve einde van een levenswerk dat zich over meerdere generaties uitstrekt.” De koeienstallen zijn inmiddels ontmanteld. De ligboxen, koeltank en voederhekken wist hij te verkopen aan melkveehouders in België en Nederland en momenteel biedt hij de voedersilo’s gratis aan. Recent zijn ook de asbestdaken verwijderd en nu is het wachten op een sloopbedrijf. 

Ondanks de emotionele zwaarte zou hij ook nu weer dezelfde beslissing genomen hebben. “De overheid maakt het ons zo moeilijk in het Turnhouts Vennengebied dat verder boeren feitelijk onmogelijk is. De uitkoopregeling is vrijwillig, maar feitelijk zet men ons het mes op de keel”, vertelt hij hierover.

Na veel aandringen ontving Dickens in februari de eerste uitbetaling: 70 procent van het uitkoopbedrag. De rest volgt nadat hij de stallen heeft laten slopen door een erkend sloopbedrijf. Over de procedure en de gang van zaken heeft Dickens nog een aantal kritische noten te kraken. “De provincies moesten de vergunning eerst schrappen voordat de VLM kon overgaan tot de betaling. Die schrapping heeft normaal gezien geen prioriteit, maar in dit geval was ze dus cruciaal voor de uitbetaling. Het was niet eenvoudig om de provincie dat aan het verstand te brengen”, aldus Dickens.

Administratieve rompslomp is enorm

Voordat de sloop kan beginnen, moet Dickens dan weer bij de gemeente aankloppen voor een sloopvergunning. “Het is toch zot dat dergelijke zaken niet meteen geregeld zijn als een boer intekent op een uitkoopbod. De administratieve rompslomp is enorm, terwijl de boer het emotioneel en financieel al moeilijk heeft. Nadat de koeien weg zijn, komt er geen geld meer binnen. Terwijl de kosten wel doorlopen, onder andere voor de afbetaling van de hypotheek op de stallen”, aldus Dickens.

Hij verwacht dat het emotionele en financiële aspect bij andere uitkoopboeren in de toekomst tot meer problemen kan leiden. “De overheid zou hier volgens hem ook rekening mee moeten houden en psychologische hulp beschikbaar moeten stellen." Dickens biedt zicht hierbij aan als ambassadeur van Boeren op een Kruispunt. “Mensen moeten echt niet beschaamd moeten zijn om daar bij aan te kloppen.  Ik heb er enorme steun aan”, besluit de boer. Op zijn verzoek verwijzen we hierbij naar de website van de hulporganisatie.