Geuren landbouwgewassen minder dan vroeger?

Het uitscheiden van geuren maakt deel uit van het immuniteitssysteem van planten. Wanneer er aan hun bladeren wordt geknabbeld door bladluizen, rupsen of insectenlarven scheiden ze een geurstof af die ‘vijanden’ van dat ongedierte lokt. Maar volgens een Zweeds en Mexicaans onderzoek zouden die lokgeuren bij landbouwgewassen grotendeels verdwenen zijn. De onderzoekers ontwikkelden daarom geurverspreiders waarmee ze de natuurlijke vijanden naar de akkers willen lokken. 

Om ongewenste gasten weg te jagen of uit de weg te ruimen verspreiden planten een soort noodkreet in de vorm van een geur waarop predatoren afkomen die de geur associëren met de aanwezigheid van potentiële prooien. Landbouwgewassen lijken die eigenschap echter kwijt te zijn, zo stelde een team van Zweedse en Mexicaanse onderzoekers vast. “Landbouwgewassen zijn tijdens de veredeling dan ook systematisch geselecteerd op basis van opbrengst, en niet op basis van geur”, legt professor Danny Geelen (UGent) uit. 

Kan de geureigenschap opnieuw geïntroduceerd worden in de genetische identiteit van landbouwgewassen? “Theoretisch wel”, legt Geelen uit, “maar vanuit commercieel standpunt is dat niet evident. Afhankelijk van de soort waarmee men veredelt kan het immers lang duren vooraleer de specifieke geureigenschap opnieuw aanwezig is. Precies daarom gebruikten de onderzoekers geurverspreiders, waarmee ze overigens positieve resultaten haalden. En dat is eigenlijk logisch: de apparaatjes nemen de taak van de plant over.”

Of we dat soort apparaatjes binnenkort ook op de Vlaamse akkers en velden gaan terugvinden is een andere vraag. “Ik ben niet zeker of het een goed alternatief is”, aldus Geelen. “Gewasbeschermingsmiddelen zijn vaak gericht op één of enkele specifieke ziekte of plaag die moet worden bestreden. Bij geurverspreiders zal het effect algemener zijn. Men trekt dus insecten aan, maar niet noodzakelijk die insecten die nodig zijn.”

Meer info: ‘Optimizing Crops for Biocontrol of Pests and Disease’