Belgisch vlees is magerder dan in het verleden

Het gemiddelde vetgehalte van vers vlees dat in de winkels ligt, is de laatste decennia gedaald. Het voedingsmagazine Nutrinews wijt dat onder meer aan de omschakeling naar het wit-blauwe dikbiltype bij runderen, het gebruik van kruisingen met het Piétrainras bij varkens en het fokken van snelgroeiende braadkippen. Een verdere daling van het vetgehalte is naar verluidt niet meer mogelijk en ook niet wenselijk voor de vleeskwaliteit.

De consument wenst mager en mals kwaliteitsvlees. Dat sluit ook aan bij de geldende richtlijnen inzake voeding en gezondheid. Binnen de veehouderij wordt gezocht naar manieren om hier zoveel mogelijk aan tegemoet te komen. Het gemiddelde vetgehalte van vers vlees dat vandaag in de winkels ligt, is de laatste decennia dan ook gedaald.

Bovendien kan de vetzuurverhouding in vers vlees worden verbeterd dankzij aangepast diervoeder. Het vet dat aanwezig is in het voederrantsoen beïnvloedt namelijk niet alleen het vetgehalte van het vlees maar ook de vetzuursamenstelling. Ook andere factoren spelen een rol. Zo bevat het vlees van runderen van het Belgisch wit-blauw dikbiltype significant meer onverzadigd vetzuur dan vlees van runderen die niet tot het dikbiltype behoren.

De vetaanzet bij landbouwdieren en de vetzuursamenstelling van het vlees is een complex samenspel van meer dan een dozijn factoren die elk hun invloed hebben. Nutrinews zet ze allemaal op een rijtje.

Meer info: Nutrinews
Lees ook het VILT-interview met Stefaan De Smet (UGent).