In welk dossier bijt EU-voorzitter Luxemburg zich vast?

Sinds 1 juli is Luxemburg de nieuwe EU-voorzitter nadat Letland zes maanden lang de vergaderingen binnen de Raad van Europese ministers heeft voorgezeten. Bij de zeven grote thema’s waarrond Luxemburg vooral wil werken vinden we landbouw niet terug, maar uiteraard trekt minister Fernand Etgen niet zonder doelen naar de vergaderingen met zijn Europese collega’s die bevoegd zijn voor landbouw. In het werkprogramma staat bijvoorbeeld te lezen dat het Luxemburgse voorzitterschap de nieuwe Europese biowetgeving tot een goed einde wil brengen en vooruitgang wil boeken in de fel gecontesteerde herziening van de importtoelating voor ggo's. Ook vermeldenswaardig is dat Etgen een extra bijeenkomst in Brussel heeft gepland op 7 september nadat de landbouwministers van andere lidstaten daarop aandrongen vanwege de crisis waarin vooral de veehouderij verkeert.

Het deel over landbouw in het werkprogramma van het Luxemburgse EU-voorzitterschap start met een dooddoener, namelijk dat de Europese landbouw verder moet verduurzamen. Gelukkig wordt het ook concreter waar Luxemburg het heeft over de vereenvoudiging van het gemeenschappelijk landbouwbeleid waar de Raad nauw bij betrokken wil worden, de nieuwe EU-biowetgeving die tot een goed einde moet worden gebracht en het opvolgen van de landbouwmarkten in het licht van het Russische handelsembargo en het verdwijnen van de productiebeperkingen in de melkveehouderij.

Administratieve vereenvoudiging komt ter sprake wanneer het gaat over de nieuwe regels omtrent fytosanitaire bescherming. De Raad zoekt een akkoord met het Europees Parlement over de harmonisering van de voorschriften voor de handel in planten en plantaardige producten op de interne markt. Een gelijkaardig dossier waar Luxemburg werk van wil maken, is het wetsvoorstel omtrent de voorschriften voor handel in en import van fokdieren en voortplantingsmateriaal. De komende maanden gaat het op de vergaderingen van de Europese landbouwministers ook over diergeneesmiddelen en gemedicineerde veevoeders, waarbij de focus ligt op de strijd tegen antibioticaresistentie. De grootste uitdaging wordt wellicht enige vooruitgang boeken in de herziening van de toelatingsprocedure voor ggo’s die ingevoerd worden voor gebruik in voeding en vooral in veevoeder.

Wat het visserijbeleid betreft zal er een aardig woordje gesproken moeten worden over de vangstquota voor de verschillende vissoorten. Beslissingen daaromtrent zijn ingegeven door wetenschappelijke data over de staat van de visbestanden in de wateren waar Europese vissers actief zijn. Luxemburg zegt te willen streven naar een akkoord over visserij in diepzee, met garanties dat ook de daar levende visbestanden duurzaam geëxploiteerd worden.

Meer info: Luxemburgs EU-voorzitterschap