Biodiversiteit op bevattelijke manier in kaart brengen

Hoe kan je als wetenschapper je bevindingen omtrent biodiversiteit zo efficiënt mogelijk overbrengen naar één van de belangrijkste stakeholders, de landbouwer? Dat was het uitgangspunt van een studie in opdracht van de Europese Commissie. 'Gemiddelde aanwezigheid van verschillende soorten' en 'uniekheid' blijken daarbij twee nuttige communicatietermen te zijn, die bovendien ook toelaten om de situatie op verschillende bedrijven te vergelijken.

Omdat een actieve dialoog tussen wetenschappers en landbouwers een veelbelovende manier gebleken is om de biodiversiteit in landbouwgebied te verhogen, gingen Zwitserse onderzoekers na op welke manier wetenschappers hun onderzoeksresultaten het best kunnen communiceren naar de landbouwer. Ze kwamen uiteindelijk terecht bij twee begrippen: de gemiddelde aanwezigheid van verschillende soorten en de uniekheid.

Het eerste begrip beschrijft de variëteit aan soorten die op een landbouwbedrijf wordt gevonden; de uniekheid gaat over de bijdrage die een specifiek landbouwbedrijf levert aan de soortendiversiteit van alle landbouwbedrijven. Dat kan bijvoorbeeld doordat het een soort huisvest die niet erg wijdverspreid is. De twee termen vertegenwoordigen twee verschillende, maar complementaire aspecten van biodiversiteit, zo stellen de onderzoekers: kwantiteit en kwaliteit.

De twee parameters worden in percentages uitgedrukt, waarbij 100 procent gemiddeld is, en elke score boven de 100 procent bovengemiddeld. Op die manier kregen alle bedrijven die meewerkten aan het onderzoek een score voor elke gevonden soort, naast een algemene score voor alle aangetroffen soorten. Die score geeft landbouwers de kans om het biodiversiteitsniveau op hun bedrijf te vergelijken met andere landbouwbedrijven. Vanuit de overheid kan de score een handig instrument zijn om specifieke aanbevelingen te formuleren op maat van elk bedrijf.