1-euro-maaltijden bereiken maar fractie van doelgroep

Het aanbieden van maaltijden aan 1 euro aan kinderen jonger dan 12 jaar werkt niet als laagdrempelige toegangspoort naar gezinsondersteunende diensten. De projecten bereiken hun doelpubliek moeilijk en missen hun doel om gezinnen in hun geheel te bereiken, analyseert het Kinderrechtencommissariaat. Dat ging via een praktijkstudie bij 16 van de 22 goedgekeurde projecten na hoe goed de maaltijden aan sociaal tarief kinderarmoede bestrijden.

De 1-euro-maaltijden werden in het leven werden geroepen in het kader van de projectoproep 'Gezonde en betaalbare maaltijden gekoppeld aan integrale gezinsondersteuning' uit 2015. Uit de studie van het Kinderrechtencommissariaat blijkt dat de gezinnen de gezinsondersteunende diensten zelf waarderen, maar dat de meeste projecten moeite hebben om hun publiek te bereiken. De toegankelijkheid is niet vanzelfsprekend, en het is onduidelijk of de projecten de meest kwetsbaren bereiken. "De maaltijden bereiken amper een fractie van de doelgroep", reageert Vlaams parlementslid An Moerenhout (Groen) via Twitter. "En dat terwijl er 150.000 kinderen in armoede leven. Vlaanderen moet beter kunnen", vindt ze.

 

Nog volgens de studie zijn goedkope kindermaaltijden geen echte meerwaarde omdat alleen de kinderen één euro betalen. Dat kan een hinderpaal zijn om het gezin als geheel te bereiken, klinkt het. Andere drempels zijn dat het aanbod niet gekend is, dat de eetplaats weinig gezinsvriendelijk is, er te weinig rekening gehouden wordt met verschillende voedingsvereisten en -voorkeuren, het gezin het risico loopt op stigmatisering, het tijdstip niet aangepast is aan gezinnen en de locatie soms moeilijk bereikbaar is.

 

"We concluderen dat de 1-euro-maaltijden tekortschieten als antwoord op hun doelstellingen", aldus het commissariaat. Dat beveelt daarom aan ervoor te zorgen dat kinderen thuis genoeg gezonde voeding hebben, door te zorgen dat de inkomens hoog genoeg zijn. Via bijvoorbeeld een sociale kruidenier kunnen ze daarnaast de kosten voor voeding beperken. Kindermaaltijden en eventueel restaurantbezoek zijn een aanvullende optie. Daarnaast moet geïnvesteerd worden in eerstelijnshulpverlening.