Zullen pluimveeprijzen vallen door overproductie?

Braadkippen doen het al een tijd goed. Volgens de VLAM eet de Vlaming steeds meer kip, en dat is logisch. Het vlees is gezond, milieuvriendelijker dan vele andere diersoorten en het wordt gegeten door alle religies. Toch dreigt de aanbodzijde de vraag in te halen. Volgens Coulier telt West-Vlaanderen 10 miljoen braadkippenplaatsen. “In 2025 jaar zijn er in de provincie 1,3 miljoen nieuwe plaatsen vergund. Als het dit jaar hetzelfde zal zijn, wat men ook verwacht, betekent dit op twee jaar tijd een stijging van dertig procent met West-Vlaanderen."

Volgens Coulier is de stijging in West-Vlaanderen deels te wijten aan de grote hoeveelheid rundvee- en varkenshouders die overschakelen naar pluimvee, omwille van de lagere stikstofuitstoot of pluimveehouders die hun aantal plaatsen willen uitbreiden. “Als we het landelijk bekijken, spreken we over een stijging van tien procent op twee jaar tijd”, zegt hij. Hoewel de vraag naar kippenvlees de afgelopen twee jaar ook is toegenomen, is dat van een andere grootorde.

Rendement verlaagt

De marktsituatie van braadkippen doet denken aan die van de eieren. Al zijn de prijzen van kippenvlees volgens Coulier al niet meer zo gunstig als vorig jaar, terwijl de eierprijzen records blijven breken. “Het rendement op eieren is ook van een heel ander kaliber dan het rendement op vlees”, zegt hij.

De productiekosten zijn volgens Coulier ook gestegen. “De kostprijs per kilo is toegenomen”, zegt hij. “Enerzijds door energie, maar vooral de bouwkosten zijn spectaculair geworden. Daarom zeggen we aan slachterijen dat vooral nieuwbouwers de gunstige prijzen van vandaag nodig hebben. Maar als je alles wat vandaag vergund wordt ook effectief produceert, dan kan tot overproductie leiden. Bovendien zitten er nog vele vergunningsdossiers in de pijplijn.”

Er is een kleine nuance nodig. Volgens Coulier zal de werkelijke productie hoe dan ook lager liggen dan de vergunde productie, deels door het tekort aan NERs. “Maar overproductie op de braadkippenmarkt blijft wel realistisch”, zegt Coulier.

Dat heeft ook gevolgen voor de slachtcapaciteit. “Zomaar tien procent extra slachtcapaciteit creëren is niet evident. En het vlees moet ook nog verkocht geraken, natuurlijk. Slachters zeggen nu al dat we te duur zijn tegenover productie uit Polen en andere Oost-Europese landen.”

Productie minderen?

De vraag rest hoe pluimveehouders zich kunnen wapenen tegen de marktfenomenen. “Ik zit al meer dan 30 jaar in de sector en ik geloof in de vrije markt. In de prijzencommissie van Deinze proberen wij altijd het maximum daaruit te halen. Maar anderzijds bepleiten wij heel vaak om de productie af te stemmen op de vraag. Stel dat alle pluimveehouders in België een week extra leegstand inbouwen, dan heb je 15 procent minder productie.”

“We kunnen natuurlijk niemand dwingen om dat te doen, maar in het verleden hebben pluimveehouders dit al gedaan. Als het maar slecht genoeg gaat, dan zullen mensen op de rem gaan staan. Het feit dat wij die sleutel in handen hebben, is ook een drukkingsmiddel naar de slachterijen toe. We hebben een sector die zich daartoe leent. De aardappelsector heeft cyclussen van een jaar. Varkens hebben er 2,3 tot 2,6 cyclussen op een jaar, en wij hebben er zes of zeven. Bij ons duurt een cyclus ook zeven weken: zes weken voor de kip om te groeien en dan een week leegstand. Als het moet kunnen we dus snel schakelen.”