Vlaamse laurier krijgt Europees streeklabel

De Vlaamse laurier, "een perfect gesnoeide laurierboom met gave stam en mooie groene bladeren die minstens 5 jaar oud is en in een pot groeit", heeft een Europese erkenning gekregen als "beschermde geografische aanduiding". Dat meldt het Departement Landbouw & Visserij. De Vlaamse laurier is het derde niet-eetbare product uit Vlaanderen dat Europees erkend wordt.

Dankzij de erkenning is de benaming 'Vlaamse laurier' beschermd, zowel in binnen- als buitenland. Enkel producten uit een bepaalde regio die aan een reeks eisen voldoen, mogen de benaming dragen. De Vlaamse laurier kan bogen op een traditie van minstens vijf eeuwen oud. Momenteel zijn er in Vlaanderen nog elf siertelers die laurier telen, in de arrondissementen Brugge, Gent, Eeklo, Roeselare en Tielt. Zij brengen jaarlijks 105.000 laurierplanten op de markt, waarvan 90 procent wordt geëxporteerd, voornamelijk naar Rusland, het Verenigd Koninkrijk en de olielanden.

Door de stek-van-stekmethode te hanteren, ontstaan er telkens nakomelingen die identiek zijn. Hierdoor is de morfologische variatie binnen één partij miniem en kan voortgewerkt worden met de beste moederplanten. Naast de bijzondere reproductiemethode, is ook het snoeien van de laurierbomen essentieel in de teelt van de Vlaamse laurier. Door opeenvolgende snoeibeurten wordt een symmetrische snoeivorm verkregen. De meest courante snoeivormen zijn piramides, bollen en zuilen.

De Vlaamse laurier is na de Gentse azalea in 2010 en een Hongaarse roos in 2012 het derde niet-eetbare product dat een Europese erkenning op zak heeft. Het is ook het achtste product in Vlaanderen dat een Europese erkenning als beschermde benaming ontvangt. De andere zijn: Brussels grondwitloof, Vlaams-Brabantse tafeldruif, Geraardsbergse mattentaarten, Poperingse hopscheuten, Gentse azalea, Liers Vlaaike en Potjesvlees uit de Westhoek. De Vlaamse Laurier Vereniging, die de erkenningsaanvraag indiende, viert net dit jaar haar 20-jarige jubileum.

Meer info: www.vlaamselaurier.be