Internationale fruitconferentie in Sint-Truiden pakt uit met nieuwe rassen

De bijeenkomst werd georganiseerd door het Proefcentrum Fruitteelt pcfruit en kadert in de activiteiten van het European Fruit Research Institute Network, kortweg Eufrin. "Er waren 18 nationaliteiten, vooral uit Europa maar ook uit bijvoorbeeld Zuid-Afrika”, zegt Dany Bylemans van pcfruit. “Die wisselen elk jaar gegevens uit over de nieuwe rassen geteeld op diverse plaatsen. Zo worden in alle Europese landen variëteiten en onderstammen geëvalueerd.”

Volgens Bylemans is het zeer waardevol om deze ervaringen samen te leggen. “Zo krijg je in één keer inzichten over de teelt bij heel wat verschillende bodemtypes, weers- en klimatologische omstandigheden”, zegt Bylemans. “Op bodems waar al boomgaarden zijn geweest of op maagdelijke bodems.”

Plantenveredeling is een lang proces, maar door te leren uit onderzoek uit het buitenland krijgen de deelnemers een schat aan informatie op zeer korte tijd. Zo wordt sneller duidelijk welke fruitrassen beloftevol zijn in België en welke niet.

Beter bestand tegen droogte en plagen

De grote opkomst heeft niet enkel te maken met de drang voor vernieuwing en productinnovatie, maar ook met de uitdagingen van de internationale fruitsector. Vooral bij de appelrassen is er veel interessante vooruitgang geboekt. Er zijn steeds meer kwalitatief goede variëteiten die een resistentie of tolerantie hebben tegen belangrijke ziekten zoals schurft of witziekte. Werken met dit type appels zou ook de nood aan chemische gewasbeschermingsmiddelen aanzienlijk kunnen verminderen.

Sommige rassen in het onderzoek hebben zelfs een dubbele resistentie, dat wil zeggen dat twee genen verantwoordelijk zijn voor de resistentie tegen de ziekte, waardoor de schimmels zich veel moeilijker kunnen aanpassen aan deze resistentie en ze dus veel minder snel wordt doorbroken.

Naast plaagresistentie wordt er ook gekeken naar droogteresistentie. Volgens Bylemans hebben de gangbare laagstammige fruitbomen een beperkt wortelsysteem. “Deze zijn droogtegevoeliger, omdat de wortels niet diep genoeg groeien om tot bij het water te geraken”, zegt hij. “Daarom gaat men op zoek naar onderstammen die minder droogtegevoelig zijn.”

Risico minderen met goede informatie

Omdat het even duurt voor fruitbomen volgroeid zijn, is het voor fruittelers wel een risico om over te stappen op een nieuw ras. Daarom willen de onderzoekscentra de voor- en nadelen van deze rassen zo goed mogelijk documenteren. “Het is heel belangrijk voor een teler dat we de juiste adviezen en bevindingen meedelen”, zegt Bylemans. “Want een teler die een nieuw appelras aanplant, zal drie tot vijf jaar moeten wachten op zijn eerste vruchten. Bij een peer duurt dat vijf tot zeven jaar. Stel dat het dan toch niet de juiste variëteit blijkt om technische of commerciële redenen, is dat een ramp. De teler zou dan de bomen moeten uittrekken en een nieuw ras planten, en voor je het weet ben je tien jaar verder. De return of investment duurt heel lang in de fruitteelt. Dat is voor een stuk ook de reden waarom men in Vlaanderen vooral bij de Conference en de Jonagold blijft.”