Ophaalproject voor silobanden bespreekbaar voor Brouns

Iedereen heeft ze al eens zien liggen: versleten autobanden die op een gras- of maïskuil een tweede leven krijgen als siloband. Steeds meer landbouwers werken echter niet langer met traditionele kuilen. Ze kiezen voor een ander kuilsysteem waarbij gras en maïs in individuele pakken worden gewikkeld. Dat vermindert onder meer het risico op afvloeiing van silosappen, en maakt silobanden overbodig.

Landbouwers kunnen hun afgedankte banden vandaag kwijt via geregistreerde inzamelaars, afvalstoffenhandelaars of rechtstreeks bij vergunde verwerkers. Maar de prijs om de banden een derde leven te geven in de recyclagefabriek loopt vaak hoog op.

Tussen 2013 en 2018 liep daarom een gesubsidieerd ophaalsamenwerking tussen de landbouworganisaties, OVAM (Openbare Vlaamse Afvalstoffenmaatschappij) en Recytyre (het beheerorganisme voor afvalbanden). De bevoegde minister beschouwde het project destijds als een succes. Want ondanks dat het project laat op dreef kwam, leidde het wel tot de inzameling en verwerking van 17.800 ton banden.

Nood aan een nieuwe ophaalronde

Volgens Sintobin is er vandaag nog altijd behoefte aan zo'n regeling. Niet alleen bij landbouwers die willen overstappen naar een ander kuilsysteem, maar ook bij de vele bedrijven die intussen gestopt zijn en waar nog stapels oude autobanden liggen te vergaan.

“Silobanden staan vandaag niet op de longlist van vragen en zorgen die we vanuit de landbouwsector krijgen”, geeft Brouns mee. “Daarmee wil ik het probleem niet minimaliseren, ik weet dat het wel een thema is dat op veel agenda’s staat van lokale besturen. Sommige besturen zijn al bezig met samenwerkingsprojecten voor de inzameling van kuilplasticfolie. Daarbij doen ze soms een duit in het zakje om de ophaling te ondersteunen. Misschien kunnen banden daar ook deel van uitmaken”, aldus Brouns.

Maar volgens Sintobin laat de financiële toestand van veel gemeenten het niet toe om een duit in het zakje te doen. Hij vreest dat veel autobanden zonder tussenkomst van Vlaanderen nog jaren zullen blijven liggen op de bedrijven.

Aan Vlaanderen of aan lokale besturen?

Vlaams parlementslid Sanne Van Looy (N-VA) lijkt niet volledig overtuigd en stelt openlijk de vraag of de Vlaamse overheid deze kosten wel moet dragen. “Een terechte opmerking”, volgens Brouns. “Maar ik sta altijd open voor voorstellen waarmee we lokale besturen kunnen ondersteunen in concrete initiatieven die hun landbouwers ten goede komen. Elke euro die Vlaanderen investeert, zou daarbij wel moet bijdragen aan een duurzaam alternatief. Ik ben alvast bereid om de betrokken partijen rond de tafel te brengen, de verschillende mogelijkheden te bespreken en te bekijken of een bijkomende ophaalronde haalbaar is."