Laatste slachterij voor oude leghennen sluit in Nederland

Leghennen worden meestal niet op dezelfde locatie geslacht als vleeskippen. De slacht van vleeskippen is sterk geautomatiseerd, en rekent dus ook op relatief uniforme dieren. Leghennen die fin de carrière zijn, komen in alle vormen en maten voor. Bovendien is hun vlees van een andere kwaliteit. Een uitgerangeerde leghen wordt al eens een ‘soepkip’ genoemd, omdat die eerder geschikt is om te koken dan te braden. De dieren zal je wellicht niet aantreffen in de versmarkt van je supermarkt, maar bijvoorbeeld wel verwerkt in een potje vol-au-vent.

Hoewel leghennen soms eindigen in een gemengd slachthuis, zorgen de diverse formaten en leeftijden van deze dieren ervoor dat dit vooral plaatsvindt op gespecialiseerde locaties. Geen twee leghennen zijn gelijk, wat maakt dat het verwerken van deze dieren meer ambachtelijk gebeurt. Het plukken van deze dieren en het verwijderen van hun ingewanden, gebeurt voor een groot deel manueel. Maar kleinschalig is het niet: de Vlaamse sector verwerkt tussen de 25 en 30 miljoen leghennen per jaar. Dat zijn niet alleen Belgische dieren, maar ook buitenlandse. Naar verwachting zullen door het sluiten van de laatste slachtsite in Nederland ook meer Nederlandse dieren onze richting uitkomen. De Vlaamse slachthuizen werken meestal binnen een radius van enkele honderden kilometers.

Manueel en onder toezicht van imam

De vraag is dus waar de 25.000 legkippen die wekelijks geslacht werden in het Friese slachthuis nu naartoe moeten. Volgens Leeuwarder Courant heeft het moederbedrijf van het slachthuis de stekker eruit getrokken omdat het (manuele) verwerken van leghennen te duur zou zijn. Bovendien ging een groot deel van het kippenvlees naar islamitische afnemers in Noord-Afrika. Daarom werd er recent nog geïnvesteerd in een machine die halal kan slachten. Het apparaat staat naar het oosten gericht en een imam woont de slacht bij.

Voorzitter Kees de Jong van de Pluimveehouderij LTO/NOP beklaagt de sluiting via het Nederlandse Nieuwe Oogst. “Vooral voor bedrijven in Noord-Nederland betekent dit langere transportafstanden en hogere kosten”, zegt hij aan de landbouwnieuwssite. Hij hoopt dat het slachthuis een overnemer vindt.