Dierenrechtenorganisaties gruwelen van veetransporten

Momenteel voeren een tiental grote dierenrechtenorganisaties campagne tegen langeafstandstransporten waarbij vee in twijfelachtige condities naar de andere kant van de wereld wordt vervoerd, alleen maar om er bij aankomst te worden geslacht. Hoewel Vlaanderen nogal wat varkens en kippen kweekt, worden vanuit onze regio geen dieren op langeafstandstranport gezet. Dat bevestigt Gaia in De Morgen. "België is een doorvoerland, maar ook op dat vlak is er een en ander veranderd", aldus Michel Vandenbosch.

Zo gaan de beruchte schapentransporten die jaarlijks door het islamitische offerfeest vanuit het Verenigd Koninkrijk richting Italië op gang komen, niet langer langs België maar langs Calais in Frankrijk. Niet dat de Belgische autoriteiten geen oogje in het zeil moeten houden. Vorig jaar is er een rel geweest over levende biggen die vanuit Nederland, door België, naar Italië werden vervoerd in bedenkelijke omstandigheden. Vandenbosch: "Vele biggen kwamen ginder dood aan. Wij hebben er toen bij het Voedselagentschap voor geijverd dat die transporten zouden worden gecontroleerd, wat ook gebeurd is".

Elders in de wereld zijn er grotere problemen. De dierenrechtenorganisaties die momenteel campagne voeren, waaronder de World Society for the Protection of Animals (WSPA), pleiten voor een verbod op het onnodige langeafstandstransport van slachtvee. "Dieren moeten verplicht worden geslacht op de plaats waar ze worden gekweekt". In een reeks video-opnames, waarvan sommige op YouTube staan, is te zien hoe de dieren in verschrikkelijke omstandigheden gedurende vele uren en dagen worden vervoerd. Hun transport naar de slachtbank is één langgerekte lijdensweg.

De coalitie van dierenrechtenorganisaties bracht vijf internationale routes voor levend slachtvee in beeld: runderen die 17 dagen onderweg zijn van Brazilië naar Libanon, paarden die 46 uur onderweg zijn van Spanje naar Italië, varkens die in 9 dagen van Canada naar Hawaï worden gebracht, schapen die 32 dagen lang onderweg zijn van Australië naar Jordanië en geiten die 36 uren extreme hitte en stof moeten doorstaan tijdens de tocht van Namibië naar de Zuid-Afrikaanse provincie KwaZulu-Natal.

In de Britse krant The Independent getuigt een medewerker van de organisatie Compassion in World Farming over wat hij tijdens een undercoveronderzoek in de haven van Beiroet te zien kreeg in het ruim van een schip uit Brazilië: "2.500 koeien die in Brazilië in open lucht hadden geleefd stonden nu tegen elkaar aan te duwen. Ze stonden op een metalen vloer zonder grip, in een donker ruim waar heel veel lawaai was van de motoren. De dieren leefden vrijwel op de karkassen van enkele overleden dieren. De stank was niet te harden en de hitte verschrikkelijk. Ik vond het ondraaglijk om daar te zijn en kan mij amper voorstellen hoe het voor die dieren moet zijn geweest gedurende de zeventien dagen lange reis".

Binnen de Europese Unie zijn de regels voor dierentransporten verstrengd maar dat ze nog steeds overtreden worden bij het paardentransport tussen Spanje en Italië heeft volgens de dierenrechtenorganisaties te maken met de gebrekkige controle. Volgens Gaia is de situatie verbeterd, maar is er nog een lange weg te gaan. "De EU heeft het moeilijk om knopen door te hakken. De laatste keer dat eurocommissaris Markos Kyprianou geprobeerd heeft de duurtijd van levende transporten te beperken is dat mislukt. Landen als Spanje en Frankrijk blijven zich verzetten", besluit Vandenbosch.(KS)

Meer informatie: Animal welfare during transport