Belgische valentijnsroos kent vaak stekelige realiteit

Nogal wat attente geliefden hebben hun partner het voorbije weekend op een boeketje rozen getrakteerd. Achter dat romantische gebaar schuilt een harde werkelijkheid voor de Belgische rozenkwekers. Door de hoge energieprijzen en de concurrentie van goedkopere rozen uit Kenia en Ethiopië hebben Belgische rozenkwekers het niet onder de markt. 

Bloemenveilingen noteren in de week voor 14 februari een piekverkoop. Het Nederlandse FloraHolland, de grootste veilingorganisatie voor bloemen ter wereld, verkoopt in die week 100 miljoen rozenstelen aan groothandelaren in heel West-Europa, 50 tot 60 procent meer dan in een gewone week en zelfs meer dan in de aanloop naar Moederdag. Ook bij Euroveiling in Anderlecht, de enige Belgische bloemenveiling in ons land, wordt in de week voor Valentijnsdag 40 procent meer rozen afgeklokt.

Bovendien krijgen de rozenkwekers in de aanloop naar 14 februari veel betere prijzen voor bepaalde rozenvariëteiten. Voor grootbloemige rode rozen steeg de prijs donderdag op Euroveiling tot 69 eurocent per steel tegenover 32 cent in de loop van januari. Voor de duurste 'grand prix'-roos werd donderdag zelfs 2,77 euro per steel geboden.

Die tijdelijke prijsstijging kan niet verhelen dat de Belgische rozenkwekers met moeite overleven. Vorig jaar deden de hoge energieprijzen vele rozentelers de das om. Ook Johan Fierens, tot dan de grootste Belgische rozenkweker en in zijn eentje goed voor minstens 10 procent van de Belgische aanvoer, ging over de kop. Fierens werd nochtans alom gerespecteerd voor zijn kwaliteitsrozen, zijn vooruitziende aanpak en zijn investeringen in de nieuwste technieken. Bij Euroveiling zijn nu nog 45 Belgische rozenkwekers aangesloten van wie slechts 15 actief blijven telen in de winter.

Het hoge energieverbruik en de daaruit voortvloeiende kosten zijn niet de enige uitdaging voor de Belgische rozenkwekers. Steeds meer rozen komen uit Kenia, Ethiopië en in mindere mate uit Zuid-Amerika. Door de klimatologische omstandigheden en de lagere loonkosten liggen de productiekosten er veel lager dan in onze contreien. Zelfs wanneer je rekening houdt met de transportkosten - Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse rozen worden per vliegtuig en in afgesloten kisten naar West-Europa getransporteerd - verschijnen ze tegen lagere prijzen dan de Belgische of Nederlandse rozen op onze marktplaatsen.

Op de bloemenveiling in Anderlecht vertegenwoordigden geïmporteerde rozen vorig jaar al een kwart van de verkochte volumes. "Omdat de Belgische rozenkwekers verdwijnen, moeten we wel rozen importeren om een voldoende gevarieerd aanbod aan de bloemisten te kunnen aanbieden. Anders dreigen we die klanten te verliezen aan de groothandelaars", zegt Johan Vandenbroucke, de zaakvoerder van Euroveiling. "Maar je kan er niet omheen dat de geïmporteerde rozen de prijzen drukken".

Na de hoge olieprijzen en de toenemende concurrentie van importrozen slaat ook de economische crisis sinds eind vorig jaar toe in de bloemensector. Op de bloemenveiling in Anderlecht werd in januari zelfs 20 procent minder bloemen geveild dan in dezelfde maand vorig jaar. En ook de verkoop van valentijnsrozen kampt met de gevolgen van de crisis. "12 februari is voor ons een topdag en daarom een belangrijke barometer. Afgelopen donderdag werden maar 215.000 rozenstelen geveild, bijna 8 procent minder dan vorig jaar. En ook de prijzen lagen met gemiddeld 69 eurocent per rozensteel gevoelig lager dan de 72 eurocent vorig jaar", illustreert Vandenbroucke van Euroveiling.