Arla kondigt ledenstop aan in Vlaanderen, war for milk is niet voorbij
nieuwsDe Deense zuivelverwerker Arla neemt voorlopig geen nieuwe leden aan in Vlaanderen. Dat heeft het bedrijf in september vorig jaar beslist. Op die manier wil het Deense bedrijf dalende melkprijzen voor de leden voorkomen. “Bovendien zitten we midden in een grote fusie die eerst in haar plooi moet vallen”, klinkt het. De tijdelijke ledenstop wil niet zeggen dat de 'war for milk' ten einde is. Andere zuivelaars blijven nieuwe melk zoeken.
De komende periode zullen er geen nieuwe Vlaamse boeren bijkomen bij Arla. “Er is een melkoverschot en we willen voorkomen dat we melk op de spotmarkt moeten verkopen, met dalende melkprijzen voor onze leden als gevolg”, vertelt Sylvain Vanderheyden, directeur melkaanvoer van het zuivelbedrijf.
Daarnaast wil de zuivelverwerker de fusie met het Duitse DMK afwachten. Vorig jaar maakten beide zuivelbedrijven hun fusieplannen bekend. Inmiddels hebben de ledenraden hun goedkeuring verleend en is het afwachten op groen licht van de Europese mededingingsautoriteit. Na de vermoedelijke fusie ontstaat een coöperatie die meer dan 12.000 melkveehouders verenigt. “We zullen tijd nodig hebben om de fusie te verteren”, aldus Vanderheyden.
Aantal nieuwe Vlaamse leverancier-leden
De voorbije jaren heeft de Deense zuivelverwerker Arla een aantal nieuwe Vlaamse melkveehouders verwelkomd, maar er waren ook leden die vertrokken. Het gaat dan vooral om boeren die met pensioen gingen en hun melkveebedrijf stopzetten. “Het volume is de voorbije jaren toegenomen”, benadrukt de directeur melkaanvoer België en Nederland. Het bedrijf telt nu 450 leveranciers in België, waarvan de helft Vlaamse bedrijven en de helft Waalse bedrijven.
De Belgische melk gaat naar de Duitse fabriek in Bronsfeld, nabij de Oostkantons. Daarnaast heeft Arla een uitwisselingscontract met FrieslandCampina in Vlaanderen, waarbij de zuivelbedrijven melk uitwisselen om de logistieke kosten te beperken.
War for milk nog niet ten einde
De ledenstop bij Arla betekent niet dat de ‘war for milk’ in Vlaanderen achter de rug is. Door vergrijzing en strengere milieu- en klimaatwetgeving is de verwachting dat de melkproductie in Vlaanderen en Noordwest-Europa haar piek heeft bereikt. Dit was enkele jaren geleden aanleiding voor Europese zuivelaars om actief op zoek te gaan naar meer melk. Symbolisch hiervoor was onder andere de komst van Royal A-ware, dat de voorbije jaren veel leveranciers aantrok in België, ten koste van andere zuivelverwerkers.
Begin 2026 is de strijd om meer melk nog steeds gaande. Symbolisch hiervoor was onder andere de aanwezigheid van alle zuivelverwerkers op de landbouwbeurs Agridagen in Ravels het voorbije weekend. “Wij zijn hier om potentiële leveranciers te ontmoeten en de contacten met bestaande leveranciers aan te halen”, vertelt Toon van de Rijt van Farmel, een Nederlandse speler die melk van eigen leveranciers verkoopt aan zuivelfabrieken zonder eigen melk, zoals bijvoorbeeld Kaasmakerij Passendale uit Zonnebeke.
Het Nederlandse zuivelbedrijf Vreugdenhil had op zijn beursstand een grote affiche met opschrift “leveranciers gezocht”. Het bedrijf, dat enkele jaren geleden de overstap naar Vlaanderen maakte en vooral melk ophaalt in het grensgebied rond Essen (Noorderkempen), telt zes Vlaamse leveranciers. “Momenteel zijn we met een tiental Vlaamse boeren in gesprek om leverancier te worden”, klinkt het op de beursstand.
Het familiebedrijf Vreugdenhil specialiseert zich vooral in (op maat gemaakte) melkpoeders en ziet groeimogelijkheden. De directeur Milk Supply beaamt dat andere zuivelbedrijven hun poederactiviteiten juist terugschroeven door lage marges en zich meer op kaasproductie richten. “Maar wij zitten met onze poeders in een nichemarkt en het feit dat andere bedrijven stoppen, vergroot onze markt.”
Zowel Farmel en Vreugdenhil beamen dat het op de zuivelmarkt op dit moment wat slechter gaat. “Maar je moet op de lange termijn kijken”, klinkt het. Feit is dat de melkproductie in Vlaanderen, Nederland en geheel Noord-West Europa onder druk staat en fabrieken vrezen voor slinkende aanvoer.
