Britse koeien moeten minder boeren laten

De Britse regering trekt een budget uit van 750.000 pond om te onderzoeken op welke manier de uitstoot van broeikasgassen door runderen en schapen kan gereduceerd worden. Elk van de tien miljoen Britse koeien produceert dagelijks naar schatting 100 à 200 liter methaan. Samen zijn ze verantwoordelijk voor ongeveer een kwart van de methaanuitstoot in de Britse atmosfeer. De onderzoekers bestuderen onder meer in welke mate een menu met meer raaigras en klaver de klimaatopwarming tempert.

Volgens de Britse krant The Times is de dagelijkse methaanuitstoot van een koe op milieukundig vlak gelijkwaardig aan de CO2-emissie die een Land Rover Freelander veroorzaakt tijdens een rit van ongeveer vijftig kilometer. Bovendien voorspelt de FAO dat de wereldwijde methaanuistoot door de veestapel tegen 2030 met zestig procent zou kunnen toenemen. Redenen genoeg om het probleem dringend aan te pakken, aldus de krant.

Dat is ook de mening van de Britse overheid, die onderzoekers aan het werk zet om na te gaan hoe de flatulentie bij de koeien kan verminderd worden. De winderigheid vormt een groter probleem vooraan dan achteraan bij het dier. Hoopgevend is dat een Nieuw-Zeelandse studie aangetoond heeft dat de methaanuistoot tot 50 procent kan gereduceerd worden. "Een substantiële daling kan bekomen worden door te sleutelen aan het dieet van de koeien", bevestigt een woordvoerder van de Britse landbouwadministratie.

Momenteel wordt de uitstoot van broeikasgassen door schapen nauwkeurig opgemeten in speciale tunnels. Massaspectrometers analyseren de lucht vooraleer de dieren eten en nadat ze hun voeder verteerd hebben. Het is de bedoeling van de onderzoekers om die vertering vlotter te laten verlopen. Veelbelovend zijn voeders die rijk zijn aan suikerrijk raaigras en klaver. De mechanismen die in de maag van koeien methaan produceren zijn nog niet volledig uitgeklaard, maar wetenschappers gaan ervan uit dat beter verteerbaar voeder een kleinere hoeveelheid methaan produceren in de darmen.

Professor Michael Abberton van de Universiteit van Wales wijst er op dat suikerrijk raaigras nu al beschikbaar is op de markt. De onderzoekers gaan er echter vanuit dat het voeder nog meer aanwijsbare voordelen moet bevatten vooraleer landbouwers beslissen om dit duurdere voeder in hun rantsoenen te gebruiken.(KS)