Zuid-Soedan stevent af op humanitaire catastrofe

Door de aanhoudende burgeroorlog gaat de humanitaire situatie in Zuid-Soedan van kwaad naar erger. Sinds december is de politieke rivaliteit tussen president Salva Kiir en zijn voormalige vicepresident Riek Machar geëscaleerd, wat intussen al tienduizenden mensen op de vlucht dreef. Unicef waarschuwt voor een humanitaire catastrofe: "Als er niets gebeurt, dreigt voor 50.000 kinderen op korte termijn de hongerdood."

Zuid-Soedan vierde begin juli zijn derde onafhankelijkheidsverjaardag in mineur. De politieke strijd tussen de huidige president, Salva Kiir, en zijn voormalige vicepresident Riek Machar is ontaard in een burgeroorlog. Landbouwinfrastructuur werd vernield, en zo’n 100.000 Zuid-Soedanezen zochten hun toevlucht in VN-vluchtelingenkampen, waar eerste zorg en voedselhulp beschikbaar zijn.

Maar niet iedereen heeft toegang tot die hulpverlening. "In deze burgeroorlog houdt elke verplaatsing een risico in. Veel vluchtelingen bereiken nooit de noodzakelijke hulp", zegt Paulin Nkwosseu, woordvoerder voor Unicef in het vluchtelingenkamp van Malakal. Volgens Jonathan Veitch, vertegenwoordiger van Unicef in Zuid-Soedan, is zowat aan alle criteria voldaan om van een hongersnood te spreken.

En daarbij zijn kinderen de meest kwetsbare slachtoffers. "Als er niets gebeurt, dreigt voor 50.000 kinderen op korte termijn de hongerdood", voorspelt Veitch. Elk kind wordt bij aankomst in een VN-vluchtelingenkamp medisch onderzocht. Artsen wegen de kinderen en meten hun polsomtrek. In Malakal lijdt 20 procent van de kinderen aan ondervoeding. "Kinderen sterven meestal niet door honger, maar door een verzwakte weerstand tegen ziektes", aldus Veitch.

Alle ogen zijn ondertussen gericht op Addis Abbeba, de hoofdstad van buurland Ethiopië, waar vredesonderhandelingen tussen Salva Kiir en Riek Machar plaatsvinden. "De tijd dringt. We moeten de druk op de strijdende partijen opvoeren", benadrukt Hilde Johnson, het voormalige hoofd van de VN-missie in Zuid-Soedan. Als de gesprekken op niets uitdraaien, lijkt een humanitaire ramp onafwendbaar.