Vlaams wielervoorjaar sluit af met noodkreet van boeren

Mogen wij nog boeren? Dat stond in grote letters in het gras gekalkt langs het parcours van de Brabantse Pijl. De laatste Vlaamse voorjaarsklassieker was voor de landbouwers ook een laatste kans om de tractoren prominent langs het parcours te parkeren zodat er over hen gesproken zou worden tijdens het beeldverslag van de wedstrijd. Opdracht geslaagd, want de wielercommentatoren hadden veel sympathie voor de noodkreet van de Vlaamse landbouw. Vlak na de start reden de renners langs het hoofdkantoor van Boerenbond in Leuven, waar het personeel van de landbouworganisatie op zijn beurt de aandacht vestigde op de problemen in de sector.

Ook tijdens de Brabantse Pijl hebben honderden boeren actie gevoerd langs het parcours met tractoren, vlaggen en spandoeken. Hiermee vragen ze opnieuw aandacht voor de onhoudbare situatie waarin ze zijn terechtgekomen. Diverse milieu- en natuurmaatregelen bemoeilijken hun bedrijfsvoering. Nieuwe regelgeving verhindert om in de meest optimale omstandigheden vee te houden of gewassen te telen. Dit drukt op de rentabiliteit en dus op het inkomen van vele familiale landbouwbedrijven.

Sommige maatregelen gaan volgens Boerenbond zelfs zo ver dat ze de productiekost onhaalbaar hoog opdrijven of dat bepaalde veebedrijven hun activiteiten moeten stoppen. Tegelijk blijven de prijzen aan boer onder druk staan. “De ondergrens van de leefbaarheid is voor vele Vlaamse landbouwbedrijven bereikt”, concludeert Boerenbond.

Dat onze landbouw de basis vormt van voeding wordt naar verluidt te vaak vergeten. “Een landbouwsector onder druk betekent een hele voedselketen onder druk. Kiest Vlaanderen voor eigen voedselproductie, dan moeten de productieomstandigheden haalbaar en het inkomen voor de boer leefbaar zijn.” De acties tijdens de voorjaarsklassiekers hebben dus vele oorzaken, van de natuurdoelstellingen die veebedrijven verdrijven en de strenge erosiemaatregelen op heuvelachtige percelen tot de onhaalbare vergroening van het landbouwbeleid en de onhoudbare prijzen.

De Vlaams-Brabantse boeren benadrukten hoe vaak iedereen met land- en tuinbouw in contact komt: “drie keer per dag op je bord en zowat elke kilometer die men in Vlaanderen rijdt.” Het parcours van de Vlaamse voorjaarsklassiekers slingert tussen de akkers en weiden en is dus mee vorm gegeven door de Vlaamse land- en tuinbouw.

Met de door de televisiehelikopter opgepikte boodschap ‘Mogen wij nog boeren?’ sluiten de Vlaams-Brabantse boeren de voorjaarsklassiekers af met de noodkreet vanuit de Vlaamse landbouw. Ze hebben de wielerliefhebbers nogmaals gewezen op de belangrijke rol van de boer als voedselproducent en landschapsbouwer, een rol die boeren elke dag invullen. Maar tegelijk ook een taak die ze steeds moeilijker kunnen opnemen door de extra milieu- en natuurmaatregelen die opgelegd worden en de andere problemen die ze ervaren.