Suikerrietverwerking is EU-beleid liever kwijt dan rijk

Terwijl de telers en verwerkers van suikerbieten zich bezinnen over de toekomst in de wetenschap dat op 1 oktober 2017 de Europese suikerquota verdwijnen, zijn er suikerbedrijven die het EU-beleid maar wat graag ingrijpend zien veranderen. Tate & Lyle Sugars, één van de weinige in rietsuiker gespecialiseerde suikerproducenten op Europees grondgebied vindt dat de EU het suikerbeleid verder moet afbouwen. Gebeurt dat niet, dan moedigt het van origine Britse bedrijf dat werd overgenomen door American Sugar Holding thuisland Groot-Brittannië aan om uit de EU te stappen.

Telers en verwerkers van suikerbieten hebben geen goed oog in de toekomst na de afschaffing van de suikerquota in Europa. De Europese Commissie houdt rekening met een crisis in de sector op basis van de marktperspectieven 2014-2024. In die periode houdt men rekening met een Europese en (lagere) wereldmarktprijs die naar elkaar toe groeien en een dalende suikerconsumptie door de toenemende populariteit van alternatieve zoetstoffen. CIBE, de confederatie van de Europese suikerbietplanters, vroeg tijdens zijn jaarcongres in Berlijn nog om begeleidende maatregelen vanuit Europa voor de suikerbedrijven die (opnieuw) moeten herstructureren. De grote hervorming van het suikerbeleid, die de zelfvoorzieningsgraad voor suiker in Europa deed dalen tot 85 procent, is nog maar van 2006 geleden.

De problemen van verwerkers van suikerriet in Europa zijn er niet minder op. Tate & Lyle Sugars, voert daarom al enkele jaren een felle campagne tegen het Europese suikerbeleid. Twee jaar geleden opende het Britse bedrijf een eigen lobbykantoor in Brussel. Voornaamste grief: terwijl de EU haar eigen bietsuikerindustrie steunt, pest het de rietsuikerfabrikanten weg met een hoge heffing. De EU-heffing van 339 euro op elke ingevoerde ton suikerriet is ook de reden waarom de productie van Tate & Lyle Sugar de laatste vijf jaar is ingezakt van 1,1 miljoen naar 600.000 ton verwerkte suiker. Had de onderneming bij het toetreden van Groot-Brittannië tot de EU in 1973 nog zes fabrieken, nu is daar nog maar één van over, de Thames Refinery bij Londen die bovendien maar op de helft van de capaciteit draait.

Tate & Lyle Sugars werd in 2010 afgesplitst van Tate & Lyle, tegenwoordig vooral gespecialiseerd in ingrediënten, maar werd vervolgens weer overgenomen door American Sugar Holding (ASR), met negen raffinaderijen op vijf continenten en met een productie van zes miljoen ton de grootste rietsuikerproducent ter wereld. ASR heeft in Europa ook suikerfabrieken in het Duitse Weißenfels en bij Lissabon. Kort geleden sloot ASR een strategische alliantie met Cristal Union, het tweede suikerbedrijf van Frankrijk. Het bedrijf eist een gelijk speelveld. Als premier David Cameron er niet in slaagt om de EU-regelgeving open te breken, is Tate & Lyle Sugar voorstander van een ‘Brexit’.