Sporen van Romeinse hoeve aan Flanders Expo

Archeologen hebben op de site van Flanders Expo sporen van een grote Romeinse boerderij en van drie "zwervende erven" uit de vroege ijzertijd gevonden. Dat is meer dan verwacht. De opgravingen vinden plaats achter hal 8, waar straks een parkeerterrein komt. Archeo­logen Johan Hoorne en Caroline Ryssaert staan aan het hoofd van een ploeg, die voor de rest bestaat uit vrijwilligers en stagiairs van de opleiding archeologie aan de UGent.

"Bij de bouw van Flanders Expo in de jaren tachtig zijn er al sporen aangetroffen uit de metaal- en de Romeinse tijd. Het moest toen allemaal rap gebeuren. De archeologen werkten letterlijk tussen de bulldozers. Wij hebben iets meer tijd en luxe", zeggen Hoorne en Ryssaert. "Eerst hebben we om de 10 à 15 meter lange sleuven van twee meter breed getrokken, zodat we een goed beeld van het terrein kregen. Waar we interessante sporen vonden, hebben we alles opengelegd. Het gaat toch over een gebied van een kleine hectare".

"Hoe gaan we te werk? Een machine graaft de bovenste laag af. Die is door beploeging volledig door elkaar gehaald. Daar zijn we dus niet veel mee. We graven af tot op de zandlaag. Daarin zien we de grondverkleuringen beter. Die verkleuringen zijn er gekomen door palen die er hebben gestaan of door kuilen die de prehistorische mens gemaakt heeft. Het zijn dus plekken waar mensen gewoond en gewerkt hebben. Die verkleuringen lijnen we af zodat we een idee krijgen van wat daar precies heeft gestaan".

"Zo hebben we drie boerenerven uit de vroege ijzertijd (750 tot 500 voor Christus) teruggevonden. Die bestonden uit één gebouw, enkele bijgebouwtjes en kuilen. De bewoningsduur was nooit meer dan dertig jaar. Als de grond was uitgeput, gingen de mensen op zoek naar een andere plek. Of die erven hier tezelfdertijd gestaan hebben, kunnen we niet achterhalen".

"In een hoek van het terrein hebben we sporen gevonden van een Romeinse boerderij uit de 2de of 3de eeuw na Christus. Ze was 18 meter lang en 8 meter breed. Zoiets was in deze regio nog niet gekend. Het gaat om een zogenaamde potstalboerderij waar mens en dier samenwoonden met een verdiepte bodem om de mest op te vangen. We hebben daar ook onze meest unieke vondst tot nu toe gedaan. Een volledig intact gebleven maalsteen in natuursteen van 30 cm groot, die diende om graan te malen en dus brood te maken".

"Meestal moeten we genoegen noemen met wat scherven. Zo hebben we hier restanten teruggevonden van handgevormd aardewerk uit de ijzertijd: dikke, ruwe potten, waar je op de buitenkant soms vingertopindrukken terugvindt".(MP)