"Ontpoldering zal verzanding Zwin niet oplossen"

“Het ontpolderen van 120 hectare zal nooit het vooropgestelde doel bereiken omdat het Zwin steeds zal bijven verzanden. De enige uitweg is de Zwingeul regelmatig uitbaggeren”, zegt Kathleen Lanckriet, de landbouwster die drie jaar geleden al aan de basis lag van de protestactie tegen de ontpoldering.

Volgens Lanckriet blijkt uit bepaalde studies dat bij het doorbreken van de kustlijn de natuur zich steeds gaat herstellen. “Bij vloed voert het binnenkomende zeewater heel wat zand mee. Daarnaast treedt er nog verzilting op van de akkers en weilanden”. Patrick Demaecker van Natuurpunt is wel blij met de ontpoldering van 120 hectare, maar hij betreurt dat er niet werd gekozen voor 180 hectare.

“De verzanding van het Zwin gebeurt heel snel en met die 120 hectare kunnen we het wel even tegenhouden, maar 180 hectare zou de ideale oplossing zijn om de verzanding af te remmen”, meent de man. Volgens hem is dit het gevolg van de lobby van de landbouw. “Wat er nu uit de bus is gekomen, is te weinig om een goede werking te verzekeren. Maar toch willen we die 120 hectare zo optimaal mogelijk gaan gebruiken voor natuuronderhoud”.

Kathleen Lanckriet wil op de voet volgen hoe de invulling van de ontpoldering gaat gebeuren. Want hoe hoog en hoe breed de dijk zal worden, is nog steeds onduidelijk. Volgens ramingen zullen de werken voor de ontpoldering vijf jaar in beslag nemen en zo’n 30 miljoen euro kosten. “Tegen die tijd zal het Zwin een grote zandvlakte zijn. Wij zijn niet tegen de natuur, maar het wordt een maat voor niets waarbij miljoenen euro’s zomaar over de Internationale Dijk in het water worden gegooid”, meent de landbouwster.

Ze vermoedt dat ook de kosten nog sterk zullen oplopen. “Naast de ontpoldering moet er ook geld uitgetrokken worden voor het onderhoud van het Zwin. Massa’s zand zullen moeten weggevoerd worden en daar hangt ook een prijskaartje aan vast. Daarnaast is de kans zeer groot dat binnen een vijftal jaar de verzanding van de monding is toegenomen en er zich duinen gaan vormen”.

Er zijn ook andere kosten waar volgens Lanckriet onvoldoende rekening mee werd gehouden. Zo moet er een camping worden onteigend en ze vermoedt dat de eigenaar dat niet zomaar zal laten begaan en een serieuze schadevergoeding zal vragen. “Ook wij als landbouwers vragen een behoorlijke compensatie voor het verlies aan landbouwgrond”, stelt ze. Zo komt de bestaanszekerheid van het landbouwbedrijf van Daniel Lierman door de ontpoldering op de helling te staan. De man verliest zo’n 25 hectare vruchtbare landbouwgrond.