Hoge ajuinprijzen voeden protest in India

In India is de ajuinprijs de jongste weken meer dan verdubbeld. Omdat dit een basisingrediënt is van zowat elke maaltijd die de doorgaans arme bevolking van India bereidt, leidden de hoge prijzen al tot protesten, overvallen en crisisberaad. Zo werd onder meer de export van ajuinen verboden. De Indiase regering besliste zopas ook om 300.000 ton ajuinen te importeren om zo de prijs op korte termijn te drukken.

De courante prijs voor een kilogram ajuinen is in amper een maand tijd bijna verdubbeld. Dit is een gevolg van een aantal misoogsten waardoor het aanbod op de markt ernstig is verstoord. India is naast China de grootste producent van ajuinen ter wereld, maar dit jaar lag de productie 4,8 procent lager dan anders, op 16,6 miljoen ton. Volgens schattingen zou tot 30 procent van de oogst ook nog eens wegrotten tijdens het vaak moeizame transport in het land. En dat terwijl Indiërs jaarlijks ongeveer 15 miljoen ton uien verorberen.

Ajuinen voeden India, wordt soms gezegd. In zowat elke Indische schotel zit de groente verwerkt. Omdat bijna 70 procent van de bevolking in het land moet rondkomen met minder dan twee dollar per dag, snijden de sterk gestegen ajuinprijzen in de koopkracht van een pak Indiërs. De dure ajuin is dan ook het symbool geworden van de algemene inflatie in het land. Ook tomaten zijn al vier keer zo duur geworden als in het begin van het jaar. Vorige maand klom de algemene voedselinflatie tot het hoogste niveau van dat jaar, namelijk 11,9 procent.

Dat leidt niet alleen tot protesten en overvallen op ajuintransporten, ook politiek India is in de ban van de ajuinprijzen. De voorbije weken vonden er verschillende crisismeetings plaats waarbij de regering onderzocht hoe ze de situatie kan kalmeren. Een exportban van ajuinen werd voorlopig afgekondigd. Met extra invoer van ajuinen uit China, Iran en Pakistan wil de regering op korte termijn de prijzen terug naar hun normale niveau brengen.

Daarnaast werd zonet ook een ambitieus nieuw programma van voedselsubsidies goedgekeurd door het Lagerhuis van het Indiase parlement. Hierdoor krijgt twee derde van de Indische bevolking maandelijks vijf kilo graan tegen de prijs van enkele centen. Het zou gaan om rijst voor omgerekend vier eurocent per kilogram, tarwe voor drie cent en andere graansoorten voor een cent. Zwangere en borstvoeding gevende vrouwen en schoolkinderen krijgen gratis maaltijden.

De totale kostprijs voor het voedselprogramma zou 16 miljard euro bedragen. Critici vrezen dat er voor de omzetting van het programma momenteel onvoldoende voedselvoorraden zijn in India. Bovendien zou het land momenteel niet over genoeg middelen beschikken om de kost ervan te dragen. Volgens de grootste oppositiepartij van het land kan met graan wel de honger bestreden worden, maar is dit ontoereikend voor een evenwichtige voeding. Ook leeft er de vrees dat de voedselhulp niet bij de juiste mensen zal terechtkomen omwille van de heersende corruptie.

Na het Lagerhuis moeten ook het Hogerhuis en de president dit ambitieuze programma nog goedkeuren.