Golfstaten richten zich op EU voor voedselzekerheid

In hun zoektocht naar voedselzekerheid richten de Golfstaten hun pijlen steeds meer op Europa. De landbouwprojecten in enkele van de armste Afrikaanse landen wekken steeds meer vijandigheid op en bezorgen de investeerders uit de rijke olielanden heel wat kopzorgen. Mede daarom investeren de Verenigde Arabische Emiraten 40 miljoen dollar in Servische landbouwbedrijven.

Er lijkt een koerswijziging op til in de miljardenstrategie voor het verzekeren van de voedselzekerheid in de Golfstaten. Na een hele reeks grote investeringen in verschillende Afrikaanse landen, lijken de investeerders uit de Golfstaten steeds meer geneigd hun oliedollars in het duurdere, maar veel stabielere Europa te pompen, zo meldt Boerenbusiness op gezag van persagentschap Reuters. Projecten in Europa, Noord-Amerika en Australië zijn kostelijker, maar brengen minder politieke problemen en risico’s met zich mee.

Al Dahra, een landbouwbureau gevestigd in de Verenigde Arabische Emiraten, koos in maart al voor deze uitweg en begon met het overkopen van landbouwbedrijven in Servië, in totaal goed voor een investering van 400 miljoen dollar. Net zoals Saoedi-Arabië, Qatar en Koeweit moeten ook de Emiraten een groeiende bevolking zien te voeden. Prestigieuze landbouwprojecten in eigen land worden gestaag afgebouwd. Saoedi-Arabië maakte bekend voor graan tegen 2016 volledig afhankelijk te zijn van import.

Ook de voorbije jaren vertrouwden de Golfstaten al voor 80 tot 90 procent van de voedselvoorziening op import. Hiervoor werden vooral in Afrika duizenden hectare landbouwgrond opgekocht. Via de directe toegang tot grote hoeveelheden voedsel hoopten de Golfstaten gevrijwaard te blijven van heftige schommelingen van de voedselprijzen. Maar het draaide anders uit. De projecten waren een doorn in het oog van lokale boeren, die meer dan eens in opstand kwamen tegen de investeringen van de olielanden.

Zo kocht Al Dahra in 2007 67.200 hectare grond in Egypte met het doel om voeder voor de veestapel in de Arabische Emiraten te produceren. Sindsdien incasseert het bedrijf verlies na verlies in de vorm van exportbelasting, stakingen, een chronisch dieseltekort, enzovoort. Uiteindelijk werd het bedrijf gedwongen tarwe te telen voor de Egyptische consumptie, en kwam er van het veevoederplan niets terecht. Het bedrijf hoopt in Europa en de Verenigde Staten meer succes te hebben met zijn investeringen.