Consument wil duidelijkere voedseletikettering

De consument wil via voedseletiketten meer informatie krijgen over de producten die hij koopt. Dat is de belangrijkste conclusie uit een online bevraging van Test-Aankoop. Vooral bij verse voeding hecht de consument belang aan betrouwbare informatie over de herkomst en de voedingswaarde van het product. Test-Aankoop eist strengere Europese wetgeving die misleidende etikettering aan banden legt.

Uit een enquête bij 600 mensen afgenomen door Test-Aankoop blijkt dat er een grote nood is aan informatie over de herkomst van voeding. De resultaten van de Eurobarometer, een onderzoek dat peilt naar de houding van Europeanen tegenover voeding en voedselveiligheid, wijzen in dezelfde richting. Voor maar liefst 71 procent van de ondervraagden was de herkomst van voeding een belangrijk criterium bij de aankoop.

In België wil 48 procent van de ondervraagden weten of de voeding afkomstig is uit eigen land, bij 45 procent van de Belgische consumenten is dat om de ecologische voetafdruk in te schatten. Vier op tien respondenten wil voeding uit bepaalde landen weren uit ethische overwegingen. De herkomst blijkt belangrijker voor verse voeding dan voor verwerkte voeding, en het belang dat consumenten daaraan hechten stijgt met de leeftijd.

De huidige Europese wetgeving voorziet voor een aantal, vooral onverwerkte voedingsproducten specifieke regels omtrent herkomstvermelding. Dat is onder andere het geval voor runds- en kalfsvlees, eieren, gevogelte uit niet EU-landen, vis, vers fruit en verse groenten, honing, olijfolie en wijn. Vanaf 2014 legt Europa nieuwe en strengere regels op, maar voor Test-Aankoop moet de lat hoger liggen. “Ook als vlees en melk als ingrediënt gebruikt worden, zou de herkomst vermeld moeten worden”, zegt Jean-Philippe Ducart van Test-Aankoop.

Ook omtrent de voedingswaarde is er nieuwe Europese wetgeving op komst. Vanaf eind 2016 moeten voorverpakte producten de hoeveelheid van zeven verplichte elementen vermelden: energie, eiwitten, vet, verzadigd vet, koolhydraten en suiker, zout, en de aanwezige hoeveelheid per 100 gram.

Test-Aankoop juicht deze verplichting toe, maar vraagt zich af of de voedingsindustrie werkelijk tot 2016 de tijd nodig heeft om zich aan te passen. Daarnaast pleit de consumentenorganisatie voor een beknopte weergave van de voedingswaarde op de voorzijde van het etiket. Om misleidende informatie te vermijden, is er bovendien een universeel benamingssysteem nodig op basis van eenduidige en realistische porties, aldus Sigrid Lauryssen van Test-Aankoop.

Ook de gezondheidsbeweringen waarmee vele voedingsproducten zichzelf aanprijzen, bevatten al te vaak misleidende informatie. Een onderzoek uitgevoerd door de European Food Safety Authority (EFSA) nam 4.500 gezondheidsclaims onder de loep en kwam tot het besluit dat slechts 222 van deze claims gerechtvaardigd waren. Sinds begin dit jaar mogen enkel goedgekeurde claims nog worden gebruikt.

Tenslotte kwam ook de smaak van de voedingsproducten aan bod. Test-Aankoop benadrukt dat de term ‘aroma’ zowel naar natuurlijke als kunstmatige aroma’s kan verwijzen. Zo leidt etikettering van voedingsproducten die fruit bevatten, zoals yoghurt of vruchtensappen, de consument niet zelden om de tuin. Test-Aankoop bepleit een realistische weergave van de hoeveelheid fruit of andere natuurlijke ingrediënten en de toegevoegde aroma’s op het etiket, bij voorkeur via regelgeving op Europees niveau.

De Belgische voedingsindustrie is het eens met Test-Aankoop dat de consument nood heeft aan informatie over zijn voeding. Sectorfederatie FEVIA benadrukt wel dat er op voorverpakte voedingswaren al meer info vermeld staat dan wettelijk vereist is. In het kader van de maatschappelijke discussie over obesitas en overgewicht vermelden de meeste voedingsbedrijven reeds enige tijd vrijwillig de nutritionele informatie (hoeveel energie, vet, suiker, zout, enz.) op het etiket.

Recent is de etiketteringswetgeving nog uitgebreid. "Deze nieuwe wetgeving is echter nog niet geïmplementeerd en Test-Aankoop roept reeds op nog verder te gaan", betreurt de voedingsindustrie. FEVIA is van mening dat de gevraagde bijkomende verplichtingen, onder meer op het vlak van oorsprongsvermelding, té ver dreigen te gaan, disproportionele kosten zullen veroorzaken en de concurrentiekracht van de bedrijven zullen aantasten. "En nog meer informatie op het etiket dreigt de consument te verwarren."