"Charles Michel exporteert melkcrisis naar Afrika"

Minister van Ontwikkelingssamenwerking Charles Michel (MR) kon de melkverspilling niet langer aanzien en prompt liet hij weten dat de melk onder de vorm van melkpoeder naar Afrika moet verscheept worden. Melk voor de negerkindjes: wie kan daar eigenlijk tegen zijn? In De Morgen maakt commentaarschrijver Walter Pauli brandhout van het voorstel.

"Zou Charles Michel de zaak Nestlè kennen", vraagt Pauli zich af. In de jaren zeventig kreeg deze multinational tonnen kritiek om zijn export van melkpoeder naar Afrika. Die uitvoer ontregelde alles wat er goed liep. Moeders stopten met zogen en er kwamen vergiftigingen van, want melkpoeder is alleen deugdelijk in combinatie met proper drinkwater, nog altijd een grote kopzorg in Afrika.

"En wat zou het effect zijn op de Afrikaanse boeren van die plotselinge import van buitenlands melkpoeder?", gaat Pauli verder. "Die schonkige veestapels lijken niet de eerste bekommernis van een ontwikkelingswerker à la Charles Michel. Net zoals zijn vader Louis voor hem, ziet zoon Charles Afrika als een best interessant afzetgebied voor Belgische producten. De melkprijs, een probleem dat hij niet in de Belgische context kan oplossen, exporteert hij naar Afrika".

"Dat Michel moreel verontwaardigd is over de geloosde melk, tot daar aan toe. Maar het is niet omdat de boeren voor een betwistbare actievorm kiezen dat een minister populistisch mag reageren. Hij aast enkel op de sympathie van diegenen die vinden 'dat die verspilling niet kan'. En passant zou hij kunnen uitgroeien tot de vedette van de Waalse boeren. Charles Michel krijgt immers zoveel melkpoeder als hij wil. Want hij betaalt, en dan houdt elke drukkingsgroep ineens van elke politicus", besluit Pauli.