Bestrijders ongerust over opmars 'superratten'

Vlaanderen heeft sinds kort af te rekenen met bruine ratten die afkomstig lijken uit Groot-Brittannië en veel beter bestand zijn tegen vergif dan hun inheemse soortgenoten. Dat heeft het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO) ontdekt. De verdelging van de schadelijke beesten belooft daardoor steeds moeilijker te worden. Want ook bij de Vlaamse ratten is al een paar jaar een sterkere vorm aan het groeien, terwijl de dieren bovendien steeds beter leren gif onaangeroerd te laten.

De ratten die biologen van het INBO onlangs ontdekten, vertonen een genetisch profiel dat tot nu toe alleen maar bekend was uit de Britse graafschappen Hampshire en Berkshire. "Het is niet zeker dat de beesten daadwerkelijk het Kanaal zijn overgestoken", klinkt het bij de onderzoekers. "Het kan ook gaan om een mutatie die onafhankelijk van de Britse ratten bij ons is ontstaan. Maar feit is dat die 'Britse' dieren veel resistenter blijken aan de krachtigste soorten rattengif".

Hoeveel van die 'Britse' ratten al bij ons rondlopen, valt moeilijk te zeggen. "In ons onderzoek gaat het om enkele exemplaren, maar in werkelijkheid kunnen er al veel meer zijn". Geen goed nieuws dus voor de rattenbestrijding, die toch al een paar jaar te kampen heeft met dieren die sterker worden. In 2005 al ontdekte het INBO acht verschillende mutaties die bruine ratten in Vlaanderen veel beter bestand maken tegen vergif. "Die dieren hebben steeds hogere dosissen nodig vooraleer ze sterven", zegt bioloog Jan Stuyck. "En met sommige stoffen krijg je ze gewoon niet meer dood".

Over heel Vlaanderen zou op dit ogenblik al een kwart van de populatie tot die genetisch sterkere vormen behoren. "Al is hun voorkomen wel heel verspreid. Op sommige plaatsen vind je de mutaties nog niet, terwijl hun aandeel elders al hoger ligt dan 25 procent. Daarnaast zien we ook steeds vaker dat ratten het gif gewoon links laten liggen. Er wordt een paar dagen van gegeten en daarna lopen ze er ongeïnteresseerd overheen. Blijkbaar leren de dieren heel snel dat ze beter van het goedje afblijven. En dat is een minstens even groot probleem als de genetische resistentie".(KS)