Transgene suikerbiet klaar voor doorbraak in VS

In het voorjaar zal landbouwer Robert Green uit North-Dakota voor het eerst genetisch gemodificeerde suikerbieten inzaaien. Green en veel andere Amerikaanse bietenplanters menen dat ze veel te lang verstoken zijn gebleven van deze technologie, schrijft de International Herald Tribune. Zeven jaar geleden was de introductie van transgene bieten bijna een feit, maar bedrijven zoals Mars en Hershey lieten toen nog verstaan dat ze suiker van dergelijke gewassen niet wilden verwerken uit vrees voor negatieve reacties bij consumenten.

Die bezorgdheid zou intussen bij veel industriële verwerkers verdwijnen zijn, waardoor de weg vrij is voor bietenplanters om vanaf volgend voorjaar bieten in te zaaien die resistent gemaakt zijn tegen de krachtige Roundup-herbicide van Monsanto. "Het klopt dat we ons hier niet tegen verzetten", zegt David Berg, voorzitter van American Crystal Sugar, de grootste suikerfabriek in de VS. "We zijn ervan overtuigd dat de consumenten voedsel van biotechnologische gewassen aanvaard hebben". Bij Kellog valt hetzelfde geluid te horen, maar veel grote voedingsbedrijven zijn ook in de VS nog altijd weinig spraakzaam als het over ggo's gaat. "We hebben over dit onderwerp niets te zeggen", zegt een woordvoerder van Mars.

In de VS telen ongeveer tienduizend planters suikerbieten op een totaal areaal van zo'n half miljoen hectare, voornamelijk gelegen in noordelijke staten, van Oregon tot Michigan. Die suikerbieten zorgen voor de helft van het suikeraanbod in de VS, de andere helft is afkomstig van suikerriet. Hoewel de gemodificeerde suikerbiet volgend jaar aan een opmars kan beginnen, is het nog niet zeker of dat ook het geval zal zijn voor nog meer gewassen.

Suiker is immers een geraffineerd product dat geen dna of eiwitten bevat. De suiker van een transgene biet is identiek aan die van klassieke suikerbieten, waardoor er geen vragen rijzen over de voedselveiligheid van het product. Ook van belang is dat slechts drie procent van de Amerikaanse suiker voor de export bestemd is, terwijl dat voor rijst ongeveer de helft van de productie is. Verder zijn bijna alle suikerfabrieken coöperatieve bedrijven die in handen zijn van de boeren. Ook dat is een factor die de acceptatie van de transgene biet vergemakkelijkt.(KS)