FAO werkt aan richtlijnen over bescherming landeigendom

De FAO gaat werken aan internationale richtlijnen over het bewaken van eigendomsrechten in verband met landbouwgrond en andere natuurlijke hulpbronnen, zoals water en visbestanden. Aanleiding is de toenemende strijd om grond als gevolg van onder meer de stijgende bevolkingsgroei. Vaak betalen arme boeren het gelag.

De voedsel- en landbouworganisatie van de Verenigde Naties zal over dit onderwerp gesprekken opstarten met overheden, privébedrijven, wetenschappers, experts en vertegenwoordigers van arme boeren en inheemse gemeenschappen. "Toegang tot grond is een basisvoorwaarde om de honger te bestrijden bij de armste bevolkingsgroepen op onze planeet", zegt FAO-medewerker Paul Munro-Faure.

De meeste landen die lid zijn van de Verenigde Naties beschikken wel degelijk over een wetgevend arsenaal om de rechten te vrijwaren van zowel boeren als investeerders. In theorie moeten die regels voorkomen dat kleine grondbezitters zomaar verdreven worden of dat investeerders na de rechtmatige aankoop van grond geconfronteerd worden met invasies van wildvreemden. Maar in de praktijk wordt de bestaande wetgeving dikwijls veel te laks toegepast.

Bij de FAO wijst men er op dat de landbouwgrond ook steeds schaarser wordt als gevolg van woestijnvorming, de klimaatverandering en bloedige conflicten. Zonder een verantwoord beheer van het grondbezit dreigt de sociale uitsluiting voor veel armen en kwetsbare bevolkingssegmenten, zoals vrouwen, analfabeten en oudere mensen, nog toe te nemen. Bovendien is een gebrek aan doortastend beleid een hinderpaal voor economische groei, aangezien zowel grote als kleine investeerders zich hierdoor laten afschrikken.

De richtlijnen die opgesteld worden, zullen ook bruikbaar zijn voor landen die geconfronteerd worden met het wild om zich heen grijpende fenomeen van de ‘landgrabbing’, het opkopen van gigantische landbouwarealen in arme landen door buitenlandse investeerders. Op die manier proberen rijkere landen die kampen met een gebrek aan natuurlijke hulpbronnen hun voedselzekerheid veilig te stellen. Verwacht wordt dat het opstellen van de richtlijnen meer dan een jaar zal duren.