45 West-Vlaamse landbouwers gestrand in Dubai
ReportageDe West-Vlaamse vzw Werkgroep Holsteins haalt overal de krantenkoppen, maar niet om een fijne reden. 45 leden zijn bij hun studiereis in het Midden-Oosten gestrand in Dubai. De terugvlucht op maandag is geannuleerd, en nu nog blijft het onduidelijk hoe ze weer in België zullen geraken. Gelukkig kunnen de veehouders wel rekenen op solidariteit aan het thuisfront: alle koeien worden door vrienden en familie verzorgd.
Veehouder Luc Callemeyn van Baliehof in Jabbeke zit in de hotellobby wanneer we hem contacteren. Veilig en comfortabel, maar niet zonder zorgen. Hun terugvlucht op maandag is geannuleerd, en nu nog is het onduidelijk hoe ze huiswaarts zullen keren. Donderdag had een deel van de groep felbegeerde plaatsen bemachtigd op een commerciële vlucht, maar ook deze werd op het laatste nippertje geannuleerd. “Een deel van de groep neemt alle dagen medicatie, en was niet voorzien om hier langer te blijven. Helaas is het niet eenvoudig om er nieuwe te bemachtigen”, zegt Callemeyn. “Een doktersvoorschrift uit België aanvaardt men hier niet, en een afspraak maken met een dokter in Dubai is niet eenvoudig.”
Alle koeien krijgen eten
Daarbij komt nog eens het thuisfront. Niet enkel de families, maar ook de dieren moeten het even zonder de landbouwers doen. Gelukkig kunnen de meesten rekenen op solidariteit. “Mijn dochter is nog herstellende van haar bevalling in januari, dus zij kan de boerderijtaken thuis niet volledig op zich nemen”, zegt Callemeyn. “Maar gelukkig is er onze schoonzoon Matthias, die eigenlijk 100 procent bestuurder was van de boerderij. Dus bij ons is er geen probleem. We staan ook versteld van de spontane hulp die ons is aangeboden.”
Andere veehouders hebben minder geluk. “Bij sommigen moeten de kinderen verlof nemen om op de boerderij te werken, terwijl hun ouders op reis zijn. Er gaan geen drama’s gebeuren: het is niet zo dat iemands dieren thuis nu geen eten krijgen, maar leuk is het niet. We gaan het nog even voelen.”
Hittestress
Callemeyn en de collega-landbouwers zijn in Dubai voor een studiereis van de vzw Werkgroep Holsteins, een vereniging van melkveehouders en fokkers van de gelijknamige melkkoe. Vorige jaren stonden landen als Finland, Estland en Litouwen op de agenda, dan eens naar Turkije, de VS en Canada. Dit jaar was Dubai aan de beurt, maar door het onvoorspelbare oorlogsconflict in Iran, is de reis anders uitgedraaid dan verwacht.
“Het Midden-Oosten leek ons een interessante bestemming omdat we wilden kijken hoe men hier omgaat met hittestress. Onze koeien lijden onder hittestress vanaf 21 graden Celsius. Hier is het natuurlijk nog veel warmer, en toch heb je in naburige zoals Israël enorme boerderijen met grote productieresultaten. We vroegen ons al langer af hoe zoiets kon.”
Prat gaan op zelfvoorziening
De kans om een melkbedrijf te bezoeken in Dubai, lieten de West-Vlaamse veehouders niet liggen. “Het is frappant om vast te stellen hoe de overheid hier kijkt naar landbouw. Men wil niet afhankelijk zijn van toelevering van het Westen. Ongeacht kosten en moeite wil men zelfvoorzienend zijn. Een interessante filosofie, wanneer je dat vergelijkt met hoe de overheden in Vlaanderen onze productie aan het nekken zijn.”
Men wil niet afhankelijk zijn van toelevering van het Westen. Ongeacht kosten en moeite wil men zelfvoorzienend zijn
Melkvee houden in Dubai is duur, maar toch blijft het een lokaal commercieel haalbaar verhaal. “We hebben hier de grootste melkveehouderij bezocht, met 24.000 koeien. Alles wordt meteen verwerkt tot flessenmelk en langer houdbare producten zoals melkpoeders, yoghurt en platte kaas. Wat hittestress betreft, werken sommigen met andere rassen. Ze proberen de slick gene in te fokken in hun Holsteinkoeien. Dat is een gen dat ervoor zorgt dat de koe een korte haarsoort heeft waarmee het beter tegen de hitte kan.”
Om de woestijnhitte geen kans te geven, investeerde de Arabische melkveehouder in de Burj Khalifa (beroemd torengebouw in Dubai, red.) van de koelsystemen. “Een extreme uitvoering van een koelsysteem met waterdamp, waarmee ze stallen van bijna 45 graden afkoelen tot zo’n 25 graden. De nevelsystemen vragen bijna duizend liter water per dag, per koe. Dat gebeurt met ontzilt zeewater. Er zit een hele techniek achter, maar wetende dat ook wij in Vlaanderen de stijgende temperaturen voelen, is het wel interessant om deze zaken te bestuderen.”
Reisbezoeken blijven voor de groep ook een manier om zich even af te leiden van de onzekerheid over hun terugvlucht. “Gisteren hebben we een paardenhouderij bezocht, vandaag is een deel van de groep naar een ander melkveebedrijf”, zegt Callemeyn. “We proberen nog buiten te komen, want hele dagen in de lobby zitten, levert niet veel op.”
Veilig zolang het budget dat toelaat
Callemeyn gokt op twee paarden om thuis te geraken. Enerzijds heeft hij opnieuw een commerciële vlucht geboekt. Veel vertrouwen heeft hij er niet in, want elke dag ziet hij hoe vluchten worden geannuleerd. “Telkens weer ben je je geld kwijt. Probeer maar eens om dat in tijden van oorlog te recupereren.
Een andere mogelijke uitweg is de Belgische ambassade. “We hebben ons allemaal aangemeld met een verzoek om gerepatrieerd te worden. Maar dat is een moeilijke piste. Als het zover is zullen we met een of ander transport vanuit Dubai naar de grens van Oman vervoerd worden. Daar moeten we de grens zien over te steken. Normaal vereist dat een visum, al belooft men dat het vereenvoudigd zal worden. Eens we aan de grens van Oman staan – op 150 kilometer van ons hotel, zullen we een bus of taxi moeten nemen naar de hoofdstad Masqat. Daar zal de ambassade ons per vliegtuig naar Egypte vervoeren, en van daaruit kunnen we dan een vlucht zoeken naar Duitsland, Parijs, Schiphol of naar Brussel, afhankelijk van de mogelijkheden.”
Hoewel de landbouwers in de eerste plaats denken aan hun veiligheid, belooft het financiële plaatje erg duur te worden. “Nu maakt het ons niet uit wat het kost, zolang we maar thuis geraken”, zegt Callemeyn. “We hebben zelf gekozen om naar Dubai te gaan, en zullen nu zelf de gevolgen moeten dragen. Elk van ons heeft een reisbijstandsverzekering, maar in de overeenkomst staat dat tussenkomst is uitgesloten bij oorlogen en oproer.”
Zodra de limiet van onze kredietkaart is bereikt, zegt het hotel salut en goodbye
Hoe langer het duurt om Dubai te ontkomen, hoe hoger het kostenplaatje oploopt. “We hebben gelukkig plaats in het hotel: nieuwe toeristen komen er niet meer bij. Maar elke dag extra moeten we bijbetalen. Zodra de limiet van onze kredietkaart is bereikt, zegt het hotel salut en goodbye. Maar zolang we hier zitten, is het eigenlijk comfortabel. Een goede slaapplaats en eten ter beschikking.”
Steun bij elkaar
“De chaos zal er pas zijn wanneer we het hotel verlaten voor repatriëring. Eens we aan de grens met Oman staan zullen we taxi’s en bussen moeten zoeken, maar we weten niet hoe en aan welke prijs ze ons zullen vervoeren. Ze zullen ook wel weten dat we koste wat het kost weg willen, en daarvan kan men profiteren.”
“Het is niet leuk allemaal, maar de sfeer in de groep zit nog goed”, zegt Callemeyn. “Ondanks de tegenvallers door vluchten die gecanceld worden. We proberen elkaar zo goed mogelijk te ondersteunen, en zolang we in de stad zitten, hebben we geen onveiligheidsgevoel.”
Bron: Eigen berichtgeving
Beeld: Luc Callemeyn
