Zaadindustrie verwelkomt het stroomlijnen van de handel

De zaadindustrie die op het internationale toneel vertegenwoordigd wordt door de International Seed Federation (ISF) verwelkomt de nieuwe internationale standaard voor de handel in zaaizaden. Die standaard beoogt het beter stroomlijnen van de fytosanitaire voorzorgsmaatregelen zodat de handel niet verstoord wordt door verschillende eisen die landen stellen aan zaaizaden. Hij wordt van toepassing in de 183 landen die het IPCC-verdrag, het internationaal verdrag voor de bescherming van planten, onderschreven hebben. In feite gaat het om 26 verschillende standaarden die elk een deelaspect van de handel in plantaardig uitgangsmateriaal en de gevaren voor de plantengezondheid regelen.

Om de verspreiding van plantenziekten te voorkomen maar tegelijk te vermijden dat de handel in zaaizaden erg verstoord zou worden door uiteenlopende nationale eisen werkt de internationale gemeenschap al decennialang samen rond dit thema. In 1951 zag het Internationaal Verdrag voor de bescherming van planten (IPPC) het levenslicht. Zo maar even 183 landen, waaronder de Europese Unie in zijn geheel, onderschrijven dat fytosanitaire voorzorgsmaatregelen gerechtvaardigd moeten zijn en niet mogen neerkomen op een verkapte beperking van de internationale zaadhandel. Zij werken samen bij het bestrijden van plantenziekten en bij het voorkomen van de verspreiding van die ziekten.

In de schoot van IPCC is een recordaantal van 26 standaarden goedgekeurd. Het bevoegde comité neemt die standaarden aan bij consensus. Elk van de 183 IPCC-leden kan bezwaar maken als ze ergens niet akkoord mee zijn. Dat bevordert naar verluidt de implementatie van de standaarden, en hun effect op het terrein, maar maakt anderzijds wel dat er veel jaren kunnen verstrijken vooraleer er een akkoord is. De sector keek dan ook met ongeduld uit naar de nieuwe standaardisering. De International Seed Federation (ISF) heeft het over tien jaar werk in samenspraak met het IPPC-secretariaat.

De waarde van de internationale handel in zaaizaden wordt geschat op ongeveer 11 à 12 miljard dollar per jaar. Het gaat om een mondiaal georganiseerde sector want de grote zaadbedrijven beschikken vaak in verscheidene landen over veredelingsprogramma’s. Eén van de obstakels die de handel in het eindproduct compliceerde, is dat de (eind)bestemming vaak onbekend is op het moment van export uit het land van herkomst. Eerst gaat het zaad naar een distributiecentrum en van daaruit naar afnemers uit verschillende landen. ISF belooft ondersteuning voor de nationale sectorfederaties wanneer zij zich moeten aanpassen aan de wijzigingen van nationale wetgeving die er als gevolg van het internationaal akkoord aan zitten te komen.