Voormalig Monsanto-toxicoloog verdedigt private studies

In de openbaar gemaakte e-mails van medewerkers van Monsanto duikt de naam van een landgenoot op. Mark Martens werkte voor Monsanto als toxicoloog en vertegenwoordigt nu namens de Glyphosate Task Force firma's die in Europa herbiciden op basis van glyfosaat op de markt brengen. Aan Knack vertelt Martens dat hij de scepsis begrijpt tegenover onderzoek dat betaald wordt door het bedrijfsleven. “Maar”, zo voegt hij er aan toe, “die scepsis is er omdat mensen niet begrijpen hoe het systeem werkt. Als iets niet veilig is voor gebruik, dan wordt het niet verkocht. Zo simpel is dat.”

Weekblad Knack besteedt veel aandacht aan de interne e-mails van Monsanto die uitlekten en de discussie rond de onkruidbestrijder glyfosaat weer doen oplaaien. In de bedrijfscorrespondentie dook regelmatig de naam Mark Martens op zodat de landgenoot van Knack een uitnodiging kreeg voor een interview. De voormalige directeur Toxicologie van Monsanto ging daarop in en legt uit wat zijn functie was binnen het bedrijf. Martens probeert de lezers van het weekblad ervan te overtuigen dat de Europese regels voor goedkeuring van een gewasbeschermingsmiddel erg streng zijn.

“Om een nieuwe actieve stof te laten goedkeuren, moeten bedrijven heel wat toxicologische testen uitvoeren waar ze zelf verantwoordelijk voor zijn – maar die wel volgens internationaal vastgelegde procedures moeten gebeuren – en waar ze zelf voor betalen. Die onderzoeken worden meer en meer uitbesteed aan laboratoria die gespecialiseerd zijn in het uitvoeren van gecompliceerde toxicologische testen”, aldus Martens.

De onafhankelijkheid van deze laboratoria is volgens de toxicoloog gegarandeerd door het werk dat ze verrichten voor honderden bedrijven, die vaak elkaars concurrenten zijn. Het gaat om grote ondernemingen met betere faciliteiten dan academische laboratoria. Een fabrikant die hun negatieve testresultaten wegwuift, mag de boeken sluiten als het product in kwestie later problemen veroorzaakt bij mensen. “Dat wil geen enkel bedrijf”, verzekert Mark Martens.

Het Internationaal agentschap voor kankeronderzoek (IARC) wou geen rekening houden met deze studies in opdracht van de industrie en baseerde zich uitsluitend op de publiek beschikbare wetenschappelijke literatuur. Op basis daarvan kwam het tot de conclusie dat glyfosaat waarschijnlijk wél kankerverwekkend is voor de mens. Wat Martens daarover zegt, kan je lezen op Knack.be.