Rombouts vraagt boter bij vis voor IHD getroffen boeren

Tinne Rombouts, Vlaams parlementslid voor CD&V en voorzitter van de commissie Leefmilieu, is blij dat er eindelijk een akkoord is over de inrichtingsnota die het flankerend beleid regelt voor landbouwbedrijven die getroffen zijn door de instandhoudingsdoelstellingen. Waar ze zich wel nog zorgen over maakt, is het budget dat zal voorzien worden. “Momenteel eisen natuurverenigingen dat voor elke euro die naar landbouw gaat er vier in natuur wordt geïnvesteerd. Op deze manier wordt een vergelijk onmogelijk”, aldus Rombouts in een persbericht.

Volgens Tinne Rombouts is CD&V uitgesproken voorstander van het realiseren van de Europese natuurdoelen, maar wel op voorwaarde dat de toekomst van de Vlaamse landbouwbedrijven niet wordt gehypothekeerd. “Te vaak werden landbouw en natuur de voorbije weken tegen elkaar uitgespeeld, terwijl ze perfect in evenwicht kunnen gebracht worden.” Het parlementslid is dan ook tevreden dat er vorige week eindelijk een akkoord kwam over het flankerend beleid voor de getroffen landbouwbedrijven.

“Bedrijven die getroffen worden door de Europese natuurdoelen, moeten op een correcte manier vergoed worden of de kans krijgen hun bedrijf anders of elders uit te bouwen met voldoende toekomstperspectief”, klinkt het. Rombouts dringt erop aan dat de landbouwer-ondernemer voldoende vrijheid krijgt om naar eigen goeddunken de aangeboden keuzemogelijkheden te evalueren. “Die keuzevrijheid en maatwerk voor elk getroffen bedrijf zijn steeds strijdpunten geweest voor CD&V. We zijn blij dat minister Schauvliege erin geslaagd is dat principe te verankeren in de inrichtingsnota.”

Maar de goedkeuring van het flankerend beleid is voor Rombouts geen eindpunt in het IHD-dossier. “Het echte werk start nu pas. We moeten ervoor zorgen dat de extra budgetten die zijn voorzien in het regeerakkoord ook effectief ingezet worden om die keuzevrijheid voor bedrijven te garanderen. Ik dring daarbij aan op een eerlijke discussie. Momenteel eisen natuurverenigingen en hun voorsprekers dat voor elke euro die naar landbouw gaat, er vier worden geïnvesteerd in natuur. En dat terwijl in deze context elke landbouweuro niet de verrijking van de landbouw tot doel heeft, maar de realisatie van extra natuur.”

Volgens de voorzitter van de commissie Leefmilieu van het Vlaams parlement is het onmogelijk om tot een vergelijk te komen als deze “valse tegenstelling” overeind blijft. “Landbouwers zijn geen vragende partij om hun bedrijf om te vormen, te verplaatsen of stop te zetten. Het enige wat een landbouwer wil, is landbouwer blijven. Hij wil de zekerheid terug die hij gisteren nog had, maar hem vandaag is ontnomen”, meent Rombouts. Ze pleit ervoor dat de overheid haar volle verantwoordelijkheid neemt wanneer ze een beslissing neemt die een dergelijke impact heeft op bedrijven. “Je kan de boel niet onder water zetten zonder ervoor te zorgen dat iedereen voldoende kan zwemmen om veilig de oever te bereiken.”

Tinne Rombouts dringt bij de regeringspartijen ook aan om respect op te brengen voor de timing, ook voor de opmaak van de Programmatorische Aanpak Stikstof (PAS) en voor het flankerend beleid voor de bedrijven die code oranje kregen. “Als alle partijen het menen wanneer ze zeggen dat onze landbouwers correct behandeld en vergoed moeten worden, dan hoeft dit proces hen niet nodeloos lang te gijzelen. Met alleen lippendienst geraken we er niet. Er is maar één ding dat landbouwers terug toekomstperspectief biedt en dat is boter bij de vis”, besluit Rombouts.