Methoden voor waardeschatting verloren gegaan ruwvoeder

De studiedienst van de Vlaamse landbouwadministratie heeft een rapport uitgebracht dat van groot nut is gelet op de schade te velde door het noodweer. Opdat een landbouwer vergoed kan worden voor de opgelopen schade, moet de waarde van zijn teelten zo correct mogelijk ingeschat worden. Voor de meeste teelten kan bij het bepalen van de bruto opbrengst eenvoudig gebruikgemaakt worden van de gemiddelde oogsthoeveelheden en de gemiddelde marktprijzen. Daarnaast moet, afhankelijk van de situatie, ook rekening gehouden worden met de gemaakte en toegewezen teeltkosten. Voor ruwvoederteelten (maïs, gras, enz.) beschikt men zelden over alle noodzakelijke informatie zodat het rapport rekenmethoden aanreikt.

In een aantal gevallen is de waardering van landbouwteelten vereist. Denk aan de vergoeding van schadegevallen door het (landbouw)rampenfonds, de bepaling van de premie voor agromilieumaatregelen en de economische waardering van ecosysteemdiensten. Voor de meeste teelten gaat dat relatief eenvoudig, maar niet voor ruwvoederteelten. Oogsthoeveelheden worden niet altijd correct bijgehouden en marktprijzen zijn nauwelijks voorhanden. De bruto opbrengst van ruwvoeder is daardoor moeilijk in te schatten. De teelt van ruwvoeders staat immers op de meeste bedrijven volledig in functie van het aanwezige vee.

Toch bestaat de nood om ook ruwvoeders te waarderen aangezien ze een aanzienlijk deel uitmaken van het Vlaamse landbouwareaal. Zo is een groot deel van de schade door de aanhoudende regenval en het onweer van donderdag jongstleden aangericht op maïspercelen bestemd voor het inkuilen van snijmaïs. Het Departement Landbouw en Visserij beschrijft nu een aantal methoden om de opbrengsten van ruwvoeder te bepalen en de variabele en vaste kosten en de eigen arbeid in rekening te brengen.

Elke methode heeft zijn voor- en nadelen. Zo geeft de opbrengstbepaling volgens marktprijzen het best de kosten weer bij aankoop van een hectare gras of maïs indien de eigen teelt verloren ging. Alleen wordt er hierbij vanuit gegaan dat er steeds voldoende ruwvoeder aanwezig is in de onmiddellijke omgeving van het getroffen rundveebedrijf. In de praktijk zal een onweer de ruime omgeving treffen, kan het lokale aanbod ruwvoeder daardoor beperkt zijn en de prijs hoger dan de gemiddelde marktprijs.

Een andere berekeningsmethode bestaat erin dat de opbrengst van het ruwvoeder bepaald wordt op basis van de opbrengstwaarde van de melk of het vlees. De bruto opbrengst van een hectare komt dan overeen met de potentiële bruto opbrengst van het overeenkomstig aantal dieren. “Deze methode sluit waarschijnlijk het meest aan bij de manier waarop landbouwers hun ruwvoeders waarderen”, aldus de onderzoekers van de landbouwadministratie. “Een goede grasoogst geeft hen immers een hogere vlees- of melkproductie. Als ze een hectare verliezen, zal ook de dierlijke productie lager liggen.” De methode heeft als nadeel dat ze erg complex is. Er moet een groot aantal veronderstellingen gebeuren. Bovendien geeft het een overschatting van de opgelopen schade.

Meer info: Departement Landbouw en Visserij