Melkveehouder in VS valt terug op inkomensverzekering

Voor crisissituaties in de melkveehouderij kent de VS een andere aanpak dan de EU. Geen interventie, maar een margebeschermer (dairy margin protection programme) zorgt voor een bodem onder de melkprijs. Boerderij zoomt in op het mechanisme nu melkveehouders een eerste schijf van 11,2 miljoen dollar uitgekeerd kregen vanwege de lage melkprijs in mei en juni. De basispolis garandeert een minimale marge van omgerekend 7,82 euro per 100 kilo tussen de melkprijs en de berekende voederkosten. Wie meer dekking wil, kan gaan tot het dubbele maar betaalt dan een veelvoud aan verzekeringspremie.

Het dairy margin protection programme (MPP) is een soort inkomensverzekering van overheidswege. Wie meedoet, koopt een basisverzekering tegen rampsituaties in de melkveehouderij en betaalt daarvoor enkel de administratiekost (100 dollar). Op een tussenkomst mag je dan enkel rekening wanneer de voedermarge volledig verschrompelt. Wie meer dekking wil, neemt een duurdere verzekering. In de Verenigde Staten werkt het verzekeringssysteem nu voor het tweede jaar. Aanvullend op de inkomensverzekering koopt het Amerikaanse landbouwministerie zuivel op voor de voedselbanken om de melkprijs te ondersteunen in tijden van crisis.

Voor mei en juni werd 11,2 miljoen dollar uitgekeerd aan 4.852 melkveehouders. Het grootste aantal betalingen gebeurde in de staten Wisconsin (2,8 miljoen dollar aan 1.465 melkveehouders) en Minnesota (2,2 miljoen dollar aan 999 melkveehouders). “Veel melkveehouders vragen zich af wat ze echt aan de verzekering hebben. Tot nu toe is er meer premie in gegaan dan is uitgekeerd en meer dan een garantie tegen echte crises is het niet. Het beschermt melkveehouders in ieder geval niet tegen ‘gewoon’ lage inkomens. Voor extra bescherming wordt verwezen naar bijvoorbeeld de termijnmarkt”, analyseert Klaas van der Horst, redacteur rundveehouderij bij Boerderij.

In 2015 deden uiteindelijk bijna 25.000 van de 45.000 Amerikaanse melkveehouders mee, maar meer dan de helft verzekerde zich slechts op basisniveau. Dat kost amper 100 dollar per jaar zodat boeren iets hebben van ‘baat het niet, dan schaadt het ook niet’. Deze basisverzekering zal zelden iets uitkeren, maar het zou boeren wel van een ramp kunnen behoeden. Aanvullend verzekeren, is al snel een heel pak duurder, tot wel 5.636 dollar per jaar. “Tot nu toe hebben minder dan 1.500 melkveehouders ingetekend op de duurdere verzekeringen, maar de inschrijving is nog open”, weet van der Horst.

Mogelijk dat Amerikaanse melkveehouders na het afsluiten van de boeken over 2016 tevredener zijn over het verzekeringssysteem dan ze aan het begin van dit jaar waren. “Een echt royale verzekering zal het evenwel nooit worden, zo is de regeling opgezet”, aldus van der Horst. “En hij past niet direct voor alle bedrijven. Wie bijvoorbeeld eigen voeder teelt of voeder van tevoren tegen een vastgelegde prijs inkoopt, moet telkens extra keuzes maken, omdat de verzekering uitgaat van een maandelijkse berekende voederprijs. En tot voor de aanpassing leek het systeem geschikter voor kleine en middelgrote dan voor grote melkveebedrijven.”

Meer info: USDA