Hoge suikerprijs zorgt voor ontevredenheid bij boeren

Onder druk van de Europese suikerhervorming sloot Iscal Sugar eind 2007 zijn suikerfabriek in Moerbeke. Boeren werden betaald om geen bieten meer te telen. Ondertussen is de situatie op de wereldmarkt helemaal anders. De andere suikerfabriek van Iscal in het Waalse Fontenoy koopt nu alle beschikbare bieten op. De boeren die aan Tiense Suiker leveren delen niet in de vreugde. Zij mogen enkel hun quotum leveren.

Europa had 54 miljoen euro ter beschikking om eind 2007 de fabriek van Moerbeke te sluiten en de boeren uit te betalen die hun suikerbietenteelt stopzetten. Een aantal onder hen ging in op dat aanbod, anderen bleven in teelt geloven. Krijgen zij nu na twee jaar gelijk? “De suikerfabriek in Fontenoy betaalt de transportkosten en vraagt alles te leveren. Normaal mag een boer enkel zijn quotum vol leveren en wordt de rest van de bieten gebruikt als veevoeder. Maar er is blijkbaar een tekort, want de fabriek vraagt nu de hele oogst”, zegt bietenteler en schepen van Landbouw in Moerbeke, Pierre De Bock (Open Vld).

“Europa had verwacht dat vooral Brazilië en Indië meer suiker op de wereldmarkt zouden brengen, maar dat is niet het geval. In Brazilië gaat suiker steeds vaker naar de bio-ethanolindustrie. In Indië zijn de boeren op andere teelten overgeschakeld. Het gevolg is dat Europa aanzienlijk meer suiker mag produceren. In Fontenoy maken ze kwalitatieve suiker die een betere prijs oplevert. Vandaar de vraag naar extra bieten”, weet Alain Van Dorpe van Boerenbond.

Toch delen de landbouwers niet in de vreugde. “Vroeger was de bietenteelt de ruggengraat van een akkerbouwbedrijf en die zekerheid is door het Europees landbouwbeleid verdwenen. Een goed bietenjaar compenseert dat niet. Het is ook nog steeds afwachten hoeveel we per ton gaan krijgen”, zegt landbouwer Luc Aper. “De boer zal binnenkort 35 euro per ton bieten krijgen, terwijl de geplande prijs 25,50 euro was. Dat heeft vooral te maken met het uitzonderlijk hoog suikergehalte. Dat is nu 19,08 pct in plaats van 16 pct normaal”, zegt Van Dorpe. Door deze nieuwe ontwikkelingen stelt hij zich wel ernstige vragen bij het Europese beleid.

De boeren die leveren bij Tiense suiker zijn nog minder tevreden. “Ondanks de hoge wereldmarktprijs van suiker weigert de fabriek bij te betalen. Van Tiense Suiker krijgen we nu een prijs van 32 euro per ton omwille van het uitzonderlijk hoge suikergehalte, maar ons quotum zal ook sneller bereikt zijn”, zegt bietenteler René Beelen uit Geetbets. En in tegenstelling tot de collega’s die aan Fontenoy leveren, mogen de telers van Tiense Suiker niet meer leveren dan hun quotum.

“We krijgen nu een meerprijs omwille van de meerwaarde van onze bieten, maar dat is niet abnormaal. We vragen dat we mogen meedelen in de meerprijs op de wereldmarkt. Dat kan niet in Tienen, maar wel bijvoorbeeld bij Iscal”, zegt Beelen. Zijn collega Jos Menten uit Landen deelt die ontevredenheid. “Wij krijgen niets meer voor onze bieten ondanks die hoge wereldmarktprijs. Dat is niet juist. En met de euforie over de goede bietenoogst wachten ook beter nog even. Het suikergehalte zit wel goed, maar door de droogte zijn er minder kilo’s. Zo rooskleurig is de situatie voor de bietentelers vandaag dus niet”.