"Hier spelen belangen, waar ik niet tegenop kan"

De boerderij van Felix Verhulst ligt aan de Hertog Prosperstraat 4 in Prosperpolder. In 1847, na de aardappelplaag die grote hongersnood veroorzaakt had, werd deze uithoek van Vlaanderen ingedijkt door de hertog van Arenberg. Die plantte vier grote boerderijen in elke hoek van de polder. Het hof van Felix is er één van, maar straks verandert zijn land in slikken en schorren.

De boerderij van de 73-jarige Felix Verhulst werd gebouwd in 1853. Dat jaartal staat gebeiteld in het arduin boven zijn deur. Woonhuis en schuur zijn een staaltje van landbouwkundige spitstechnologie uit het midden van de negentiende eeuw. De polder is in totaal 1.100 hectare groot, en ligt zowel in Vlaanderen als in Nederland. Aan de Vlaamse kant is dat de Prosperpolder, in Nederland de Hedwigepolder, naar de namen van de hertog en de hertogin van Arenberg.

Van beide polders moet in totaal zowat 600 hectare overstromingsgebied worden. Het land van boer Verhulst is al voor zowat de helft verdwenen onder een berg opgespoten zand, dat later zal gebruikt worden voor de aanleg van een nieuwe Scheldedijk. Op zijn erf staan auto's van ingenieurs en arbeiders, bulldozers rijden af en aan, het is een drukte van jewelste. 

Aan de Nederlandse kant grazen de koeien en schapen vredig verder. Pas enkele dagen geleden besliste de Nederlandse regering dat de Hedwigepolder alsnog onder water moet gezet worden. "Daar moeten ze nog beginnen met onteigenen. Geloof me, de Nederlanders hebben er alles aan gedaan om de verhinderen dat de polders worden opgegeven, ook al zal de ontpoldering hen niets kosten", vertelt Felix in Het Nieuwsblad.

Naar eigen zeggen heeft hij veel zaken gedaan met Nederlanders, goeie zaken ook. "Maar hier bij ons zeggen ze: 'Als een Hollander u niet gekloot heeft, is het omdat hij dat vergeten is'. Dat de Vlaamse regering daar is ingelopen". Boer Verhulst schudt het hoofd, terwijl hij vanop de Scheldedijk de landsgrens aanwijst. De Nederlandse kant is een groene oase, in Vlaanderen is de kaalslag al lang begonnen.

Felix Verhulst heeft geen opvolger, hij is onteigend en uitbetaald. De onteigening treft hem dus niet persoonlijk, maar is zijn verhaal daarom minder dramatisch? Dat altijd weer de landbouw moet wijken voor de havenbelangen stemt hem droevig. Zeker wanneer die havenbelangen niet duidelijk zijn. De havenbaronnen hebben zich al eerder misrekend. Felix noemt het Doeldok de grootste blunder van de eeuw. Het moest chemische industrie aantrekken, maar niet één fabriek is er gekomen.

Nu moet de uitdieping van de Schelde opnieuw industrie aantrekken. "Bayer en Rhône-Poulenc hadden op de Linkeroever honderden hectare grond gekocht", weet boer Verhulst. "Maar ze hebben die onlangs terug verkocht. Omdat ze hem niet meer nodig hebben. Je moet maar eens kijken naar de Schelde. Er varen veel minder zeeschepen langs dan vroeger. Nee, hier staan belangen op het spel, waar een boer als ik niet tegenop kan".