Grootschalig transport is (vaak) duurzamer

Lokaal eten wordt om verschillende redenen geassocieerd met een duurzamer aankoopgedrag. Dat blijkt niet steeds te kloppen, zo schrijft De Standaard op basis van een al wat oudere Nederlandse studie. Je maakt immers al snel heel wat kilometers als je alles rechtstreeks bij de boer wil kopen, en hoe groter het vervoermiddel, hoe energie-efficiënter het transport kan verlopen. Zo veroorzaakt een ton graan in een grote vrachtwagen veel minder broeikasgassen per kilometer (171 gram CO2) dan een ton graan in een lichte bestelwagen (1.938 gram), maar meer dan een ton graan in een binnenschip (35 gram).

Korte keten betekent minder voedselkilometers. Dat lijkt de logica zelf. En toch blijkt dat geen garantie voor een duurzamere logistiek, onder meer omdat het vaak om veel kleinere hoeveelheden gaat. Zo is overzees transport met zeeschepen verantwoordelijk voor een CO2-uitstoot van 0,44 gram per ton per kilometer, terwijl dat voor een lichte bestelwagen liefst 1.938 gram is. Voor auto's geldt de vuistregel ook, en het probleem met auto's is bovendien dat we ze vaak gebruiken om maar een paar kilo aankopen te vervoeren: heel veel brandstof voor heel weinig eten, dus.

Grootschalig transport is natuurlijk niet per definitie duurzamer. Zo bleek uit een recent vergelijkend onderzoek dat de Nieuw-Zeelandse appels die 's zomers massaal naar Europa komen, wel degelijk een veel zwaardere voetafdruk hebben dan lokale appels, ook al worden ze dan heel efficiënt geproduceerd en getransporteerd. De 20.000 kilometer afstand die ze afleggen, eisen hun tol. Als we in België Nieuw-Zeelandse appels kopen, komt daar drie keer zoveel CO2-uitstoot bij kijken als bij inlandse appels, ook als je meerekent dat die inlandse vaak lang gekoeld worden om het hele jaar voorradig te zijn. Luchtvaart is een categorie apart. Eten dat per vliegtuig wordt getransporteerd, heeft altijd een buitengewoon zware ecologische voetafdruk.

Meer info: CE Delft