Groene Revolutie heeft tot 27 mln hectare natuur gered

De ontwikkeling van gewasvariëteiten die goed reageren op kunstmest en irrigatietechnieken heeft de opbrengst van gewassen als graan, rijst en mais enorm doen toenemen. Zo heeft de ‘Groene Revolutie’ in de periode tussen 1965 en 2004 naar schatting 18 tot 27 miljoen hectare bos gered, met als keerzijde het grote verlies aan biodiversiteit en de hoge broeikasgasuitstoot.

Een nieuw onderzoek, uitgevoerd in opdracht van de Europese Commissie, beschrijft hoe de sterke stijging van de opbrengst van gewassen als graan, rijst en mais er voor gezorgd heeft dat 18 tot 27 miljoen hectare bos niet is omgezet in landbouwgrond. Door een intensiever landbouwmodel toe te passen zouden er heel wat ecosystemen gered zijn van een herbestemming als landbouwgrond die nodig was geweest om de stijgende wereldbevolking te voeden.

De studie toont onder meer aan dat de graanproductie 43 tot 60 procent lager was geweest dan de productie die in 2004 werd gehaald als er teelttechnisch geen vooruitgang was geboekt. Daardoor zouden de voedselprijzen in ontwikkelingslanden tot 272 procent hoger zijn geweest. Ook in het Westen zouden de graanprijzen tot 41 procent hoger zijn geweest dan in 2004 het geval was. De auteurs van de studie menen dat dergelijke prijsstijgingen onvermijdelijk geleid zouden hebben tot een uitbreiding van het landbouwareaal, ten koste van natuurgebied.

In totaal zou deze uitbreiding beslag gelegd hebben op 17,9 tot 26,8 miljoen hectare, waarvan 12 tot 17,7 miljoen in ontwikkelingslanden, met ontbossing als onvermijdelijk gevolg. De herbestemming van natuurgebied tot landbouwgrond is de belangrijkste oorzaak van het verlies van biodiversiteit en heeft een aanzienlijk aandeel in de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen.

Toch wijzen de onderzoekers er op dat het verband tussen het telen van zeer productieve gewassen in een intensief landbouwmodel enerzijds en wijzigingen in het landgebruik anderzijds, complex is. Zo kan bijvoorbeeld slecht natuuronderhoud even nefaste gevolgen hebben dan intensieve akkerbouw, aldus de studie.

Meer info: Science for Environment Policy