"Geen enkele generatie heeft zo'n evolutie beleefd"

"Zestig jaar geleden melkte ik met Let mijn eerste koe. Dat was op het landbouwbedrijf van mijn ouders in Bazel. Ik was de oudste thuis en hielp dus als eerste mee. Later kreeg ik met mijn man Frederik een eigen landbouwbedrijf in Temse. We begonnen indertijd met twaalf koeien. Vandaag hebben we honderd runderen op het bedrijf, dat werd overgenomen door onze dochter Els", blikt Clementine terug.

"Ik stond zestig jaar lang elke ochtend om kwart voor zes in de stallen klaar om de koeien te melken. In al die jaren ben ik maar welgeteld zeven weken afwezig geweest. Vier keer een weekje voor de geboorte van mijn vier dochters. En dan drie keer een weekje vakantie. Voor de rest heb ik geen dag gemist. Ik was nooit ziek en we werken ook op zaterdag en zondag. Ik melk nu nog altijd met evenveel plezier. Maar natuurlijk is er in die tijd veel veranderd. Ik denk dat geen enkele generatie zo'n evolutie heeft meegemaakt als de onze", mijmert Clementine.

"We begonnen indertijd te melken met de hand. Onze koeien hadden toen allemaal nog een naam, waaronder natuurlijk de klassieke Berta en we herkenden ze stuk voor stuk. Nu zijn er zoveel koeien dat ze alleen nog een nummer krijgen. Intussen zagen we verscheidene nieuwe technieken passeren: potten, pijpleiding of visgraat bijvoorbeeld. Nu komt er een gloednieuwe installatie en dat is het moment om te stoppen. Ik heb er ook de leeftijd voor", zegt de boerin.

De nieuwe installatie werkt zoals een draaimolen. De koe stapt binnen op de carrousel en tegen de tijd dat de koe een rondje meegedraaid heeft, is ze netjes gemolken en stapt ze voldaan weer buiten. Was Clementine nog 2,5 uur in de weer, dan staan alle koeien vanaf donderdag al op een uurtje weer buiten. "Maar toch is het geen bandwerk", verzekert Clementine ons. "Elke koe is verschillend en heeft zijn eigen karakter".

Dat Clementine en haar man niet meer gaan melken, betekent niet dat ze op haar lauweren zal rusten. "Het eerste wat we gaan doen, is het huis opknappen. Dat heeft een lik verf nodig. En we blijven natuurlijk nog wel een handje toesteken in het bedrijf. Wellicht ga ik voortaan elke ochtend om half zes wakker liggen en niet meer kunnen slapen. Een gewoonte van 60 jaar leer je niet zomaar af. En misschien dat ik binnenkort toch nog wel eens help bij het melken".

Om haar afscheid te vieren, kwam de hele familie alvast samen voor een verrassingsontbijt. Zelfs Julie, de 98-jarige moeder van Clementine, die net als haar dochter haar hele leven koeien molk, was van de partij.(KS)