Europees actieplan retailsector slaat en zalft

Op 30 januari lanceerde de Europese Commissie een Europees Retail Actieplan dat de competitiviteit en de prestaties van de sector moet verhogen. Het plan bevat een reeks actiepunten om de marktwerking te verbeteren, innovatie te stimuleren en meer tewerkstelling te creëren. Via een bijbehorend Groenboek moeten oneerlijke handelspraktijken worden aangepakt.

De Commissie stelt vast dat de retailsector een belangrijke rol kan spelen voor de Europese economie door de zogenaamde Europese interne of eengemaakte markt in praktijk te brengen. In die hoedanigheid heeft de Europese retail volgens de Commissie de capaciteit om groei en jobs te creëren. Het actieplan moet het gepaste kader scheppen waarin dat potentieel optimaal kan worden ontwikkeld.

Vijf actiepunten moeten daartoe bijdragen. In de eerste plaats moet het voor de consument makkelijker zijn om de prijzen, de kwaliteit en de duurzaamheid van producten te vergelijken, bijvoorbeeld via een website die de Europese consumenten die mogelijkheid biedt. Ook wil de Commissie dat de sector nog meer inzet op innovatie en bijvoorbeeld het gebruik van internettoepassingen en mobiele telecommunicatie verder integreert in de marktwerking.

Een belangrijk deel van het nieuwe actieplan is gewijd aan het aanpakken van “oneerlijke handelspraktijken”. Het Groenboek dat de Commissie hierover schreef moet er onder meer voor zorgen dat de concurrentie in de sector eerlijk verloopt en dat grote spelers hun machtspositie niet uitbuiten. Gezien de soms grote verschillen tussen de wetgeving in de Europese lidstaten zou het Groenboek ook meer uniformiteit moeten brengen, vooral voor actoren die internationaal opereren.

De Belgische sectororganisatie Comeos reageert met gemengde gevoelens op het nieuwe actieplan. “Langs de ene kant zijn we blij te horen dat de Commissie het belang van de handel voor de Europese economie erkent en dat ze zich via het actieplan achter de sector schaart”, zegt Peter Haegeman, chief economist van Comeos. “Maar langs de andere kant lijkt het Groenboek, vooral wat betreft de relaties van de handel met zijn leveranciers, aan te sturen op meer regelgeving en insinueert het te nadrukkelijk dat de sector niet billijk zou handelen.”

Haegeman haalt het voorbeeld van het ketenoverleg in de Belgische voedingssector aan: “In onze sector gebeurt het wel vaker dat we afspraken maken op informele basis, zonder dat we daartoe gedwongen worden door wetgeving. Het ketenoverleg in de voedingssector is daarvan een mooi voorbeeld en zou volgens Comeos zeker ook op Europees vlak zijn waarde kunnen bewijzen.”