Lage prijzen verstoren verloop graanhandel

In ons land is het de gewoonte dat graanboeren hun oogst stockeren bij handelaars, maar ze behouden wel het beslissingsrecht over de datum van verkoop. Met graanprijzen die schommelen rond 110 euro per ton is er bij de landbouwers echter weinig appetijt om te verkopen. De graanhandelaars vrezen daardoor onder meer op logistiek vlak in de problemen te raken.

Jaarlijks zit Synagra, de federatie van de graanhandelaars, vóór de nieuwe oogst rond de tafel met de landbouworganisaties om te praten over de receptievoorwaarden van het graan. Bij de jongste besprekingen werden drie streefdata voor de verkoop van het geleverde graan vooropgesteld. Een kwart zou verkocht worden tegen 10 november, een tweede kwart tegen 10 januari en een derde kwart tegen 10 maart.

In de receptievoorwaarden staat de aanbeveling dat de boeren hun aangeleverde graanoogst volledig moeten verkopen tegen eind mei. Dat biedt de handelaars voldoende speelruimte om het graan te commercialiseren en de infrastructuur te reinigen met het oog op de volgende campagne. Maar bij Synagra vreest men dat die planning straks in het honderd loopt omdat de boeren dit seizoen hun graan slechts met mondjesmaat verkopen.

"Ongeveer negentig procent van de totale graanoogst in ons land wordt door de boeren gestockeerd bij de graanhandel. Van dat volume werd tot hiertoe amper de helft verkocht", zegt voorzitter Jean Maertens van Synagra, die aanstipt dat graanhandelaars door de ongelijke spreiding van de verkoop door de boeren in problemen raken met hun contractuele verplichtingen ten overstaan van hun afnemers, met name mengvoederbedrijven, zetmeelfabrieken en bloemmolens. 

Daarom stelt Synagra de landbouwers voor om hun nog niet verkochte graan tegen eind mei met een gelijkmatige spreiding te verkopen. "Op die manier kunnen de boeren ook aan risicospreiding doen", zegt Maertens. De voorzitter van de graanhandelaars benadrukt dat het geen optie is om het graan te stockeren tot de volgende oogst. "In België bestaan er in tegenstelling tot andere landen immers geen stockageruimtes die beheerd worden door de keten om granen op te slaan van de ene oogst naar de andere".