Eigen arbeid en kosten van vleesveehouders niet vergoed

Een nieuw rapport over vleesveehouderij van de studiedienst van het Departement Landbouw en Visserij toont aan dat de financiële resultaten van deze sector niet te best zijn. Het familiaal arbeidsinkomen in 2011 ging met min 250 euro per zoogkoe diep in het rood. “De spreiding tussen de bedrijven is wel zeer groot”, zo merken de onderzoekers op.

Vanuit de sector en de overheid is er vraag naar onafhankelijke informatie over de kostprijs en de rentabiliteit van landbouwproducten. Een nieuw rapport geeft financieel inzicht in de vleesveehouderij. De bron voor deze cijfers is het Landbouwmonitoringsnetwerk, dat de boekhoudingen omvat van een representatieve steekproef van een 750-tal Vlaamse land- en tuinbouwbedrijven.

Het familiaal arbeidsinkomen van vleesveehouders was in 2011 sterk negatief. Min 250 euro per zoogkoe is een daling van 68 procent ten opzichte van 2010. Dat houdt in dat niet alle kosten vergoed worden. Die kosten bedroegen trouwens vier procent meer dan het jaar ervoor. De onderzoekers schrijven dit volledig toe aan hogere variabele kosten, onder meer voor ruw- en krachtvoeder en de dierenarts.

Ook als de toeslagrechten van 208 euro per zoogkoe in rekening gebracht worden, is het familiaal arbeidsinkomen negatief. De vergoeding voor eigen arbeid (706 euro per zoogkoe) kan dan ook niet gehonoreerd worden. Zowel bij de economische als de technische resultaten valt wel de zeer grote spreiding tussen bedrijven op. De 50 procent bedrijven met het hoogste bruto saldo hebben betere vruchtbaarheidscijfers, een lagere sterfte, een betere groei, een lagere krachtvoederprijs en een hogere verkoopprijs voor de stieren.

Meer info: Rentabiliteits- en kostprijsanalyse vleesvee