Wetsvoorstel bekoort voor- noch tegenstanders van ggo's

Op de Landbouwraad begin deze week was er weinig steun voor het voorstel van de Europese Commissie om de lidstaten op hun grondgebied een soort vetorecht te geven tegen het gebruik van genetisch gemodificeerde voeding en, in de praktijk vooral, veevoeder dat ggo-grondstoffen bevat. De landbouwministers die in Brussel bijeenkwamen, noemen het wetsvoorstel onwerkbaar. Verder vrezen ze voor een verstoring van de interne markt en problemen met internationale verplichtingen van de EU. Het voorstel van de Commissie moet Europa uit zijn besluiteloosheid omtrent ggo’s helpen, maar verscheidene landbouwministers betreuren dat de impact ervan niet beter bestudeerd is bij het schrijven van het wetsvoorstel.

De Europese landbouwministers hebben maandag korte metten gemaakt met het voorstel van de Europese Commissie om het gebruik van genetisch gemodificeerde levensmiddelen en veevoeders per lidstaat te regelen. Zowel landen die voor als tegen de toelating van het gebruik van genetisch gemodificeerde gewassen zijn, vinden de gekozen weg van commissaris Vytenis Andriukaitis niet de juiste.

Er is nooit de noodzakelijke meerderheid van lidstaten voor of tegen de toelating van de import van een ggo zodat de Europese Commissie steevast het advies van de Europese voedselveiligheidsautoriteit EFSA volgt. Het nieuwe wetsvoorstel geeft landen de mogelijkheid het gebruik van genetisch gemodificeerd voeder of voeding in hun eigen land te beperken of te verbieden. Ze mogen echter de invoer of doorvoer ervan niet tegenhouden.

De Oostenrijkse landbouwminister, Andrä Rupprechter, noemde het voorstel onverdedigbaar. De Luxemburgse landbouwminister, Fernand Etgen, erkende de gevoeligheid van het onderwerp en verklaarde na afloop dat het Luxemburgse EU-voorzitterschap een werkgroep belaste met het onderzoek naar de technische aspecten van het wetsvoorstel. Ook landen die voorstander zijn van het gebruik van genetisch gemodificeerde grondstoffen vinden het voorstel immers onwerkbaar. Alleen al het woordgebruik, met name “het gebruik van een ggo”, zou kunnen leiden tot verschillende interpretaties.

Ondanks alle goede bedoelingen van de Europese Commissie lijkt het juiste evenwicht tussen een EU-autorisatie van ggo’s en het autonome beslissingsrecht van lidstaten nog niet gevonden. Het huidige wetsvoorstel bepaalt dat een voor gebruik in voeding of veevoeder toegelaten ggo door de lidstaten geweerd kan worden uit hun voedselketen. De rechtvaardiging daarvan moet op andere gronden gestoeld zijn dat het risico voor mens, dier en milieu aangezien dat door EFSA, op Europees niveau dus, beoordeeld werd. Die ‘andere redenen’ moeten in overeenstemming zijn met de Europese wetgeving, de principes van de interne markt en de internationale verplichtingen van de EU.