Voedingsaanbod in Russische supermarkten oogt schraal

Naar de buitenwereld communiceren Poetin en co dat de Russische agrovoedingsindustrie de eigen productie kan opdrijven ter compensatie van de handelsboycot van westerse landbouwproducten. De ambitie is op korte termijn zelfvoorzienend worden, maar De Standaard wierp een blik in de plaatselijke supermarkten en concludeert dat het land daar nog ver van af is. Zoals zo vaak stroken de ambities van de regering niet met de realiteit. De reporter stootte er op een vleesassortiment dat niet bepaald doet watertanden, kaas die van palmolie is gemaakt en sauzen en compotes die stijf staan van de bewaarmiddelen. In de lokale supermarkt weet je bovendien niet of een product volgende week nog in de rekken zal staan.

Voor de handelsboycot kwam 70 procent van het aanbod in Russische supermarkten uit het buitenland. In de zomer van 2014 werd de import uit het Westen fors teruggeschroefd. Sindsdien stimuleert de regering van Poetin de binnenlandse productie en importeert Rusland meer uit bevriende landen. Volgens De Standaard schiet de eigen economie tekort om die grote taak van zelfvoorziening te volbrengen. De regering heeft jarenlang geteerd op de inkomsten uit olie. Toen de olieprijs daalde en de roebel in waarde daalde, was het liedje inderdaad uit. Alles in het buitenland aankopen was niet meer mogelijk.

President Poetin stelde een 'import-substitutie'-programma in dat de binnenlandse productie moest aanwakkeren. Enkele sectoren zijn aan een inhaalbeweging begonnen, concludeert De Standaard na een bezoek aan Rusland, maar de kwaliteit is pover en de producten zijn duur. Zo is de kaas van palmolie gemaakt omdat er te weinig melk op de markt is. De grote keuze in de supermarkt betekent weinig: je kan vooral op kleur kiezen, want de smaak is bijna altijd dezelfde. Het assortiment vlees is beperkt. De grote voorraad rozige worsten staat mijlenver af van de fijne charcuterie die wij gewend zijn.

In vele sectoren klagen de Russische ondernemers steen en been omdat zij niet uitgerust zijn om producten op de markt te brengen die de import moeten vervangen. Dat vertelt André De Rijck van Flanders Investment & Trade, die net terug is van een bezoek aan bedrijven in Samara en Kazan. “Hun machinepark is verouderd: sommige bedrijven produceren nog met machines uit de jaren ‘60. Er is geen geld om machines uit het Westen te kopen. De technologie is achterhaald en er zijn te weinig ingenieurs.”

Over het import-substitieplan zegt De Rijck dat het de overheid ontbreekt aan een strategisch plan om het land zelfvoorzienend te maken. “Als de economische crisis blijft voortduren en de westerse machines of onderdelen te duur blijven voor de Russische ondernemers, dan blijft import vervangen door eigen productie een verre droom.”