Vlaamse visserij vreest zware klappen door Britse beschermde zones: “Impact wordt zwaar onderschat”
nieuwsDe Vlaamse visserijsector slaat groot alarm over de plannen van het Verenigd Koninkrijk om 42 nieuwe mariene beschermde gebieden (MPA’s) in te voeren in de Noordzee. In 36 van die zones zou sleepnetvisserij, de belangrijkste vistechniek van de Vlaamse vloot, volledig worden verboden. Volgens Vlaams minister van Zeevisserij Hilde Crevits (cd&v) onderschatten de Britten de economische impact op de Belgische vissers en ontbreekt er wetenschappelijke onderbouwing voor de maatregelen. Dat zei ze in het Vlaams parlement na een vraag van Open Vld-parlementslid Jasper Pillen.
Afgelopen zomer kondigde het Verenigd Koninkrijk aan dat het het aantal beschermde gebieden op zee (MPA's) met een sleepnetverbod zou uitbreiden van vier naar 41, samen goed voor 30.000 vierkante kilometer. Daarmee wil Londen het mariene ecosysteem beter beschermen. Maar voor de Vlaamse sector dreigen de gevolgen groot te zijn: Belgische vissers halen bijna de helft van hun inkomsten uit Britse wateren, en de volledige vloot werkt met sleepnetten.
Uit een analyse die Crevits liet uitvoeren blijkt dat de Britse plannen aanzienlijke en jaarlijks terugkerende verliezen zullen veroorzaken. De MPA’s zijn op zich klein, maar liggen “vlak in of naast de belangrijkste Vlaamse visserijkerngebieden”. Daardoor zouden vissers veel minder toegang krijgen tot cruciale visgronden, met rechtstreekse gevolgen voor hun inkomen. “Onze vloot wordt zwaar geraakt en dat wordt in de Britse analyse sterk onderschat”, zegt Crevits.
Gebrek aan wetenschappelijke onderbouwing
De Vlaamse bezorgdheden sluiten aan bij die van de Mid Channel Conference, een overlegorgaan van vissers uit België, Nederland, Frankrijk en het VK. Die groep klaagt het gebrek aan overleg, de disproportionaliteit van een totaalverbod op gesleept tuig en de zwakke wetenschappelijke basis van de Britse voorstellen aan.
Ook Crevits vindt dat Londen te weinig duidelijk maakt waarom net deze gebieden gekozen werden en welke natuurdoelen ermee worden nagestreefd. Bovendien houdt het Verenigd Koninkrijk volgens haar geen rekening met innovaties in de Vlaamse visserij, zoals precisievisserij of aangepast vistuig dat de impact op de zeebodem beperkt. “We vragen dat het Verenigd Koninkrijk daar rekening mee houdt.”
Europees front tegen de Britse plannen
België sloot zich intussen aan bij een gezamenlijke verklaring van verschillende EU-lidstaten. De lidstaten vragen dat het Verenigd Koninkrijk duidelijke, evenredige en wetenschappelijk onderbouwde beschermingsdoelen formuleert. Ze willen dat maatregelen per zone worden uitgewerkt in plaats van algemene verboden die overal gelden. Daarnaast vragen ze grondige socio-economische analyses, zodat de impact op de vissers correct wordt ingeschat. Ook pleiten ze voor een constructief overlegproces waarbij de sector op een betekenisvolle manier wordt betrokken. Volgens Crevits vormt deze Europese samenwerking “de sterkste diplomatieke hefboom die we hebben”.
Diplomatieke gesprekken met Londen
De minister bevestigde dat haar kabinet regelmatig overlegt met de Britse ambassade en dat er in januari een nieuwe vergadering op de agenda staat. Vlaanderen onderzoekt bovendien hoe Belgische diplomaten in Londen kunnen bijdragen. Toch houdt Crevits vast aan een multilaterale aanpak. “Onze vloot is klein. Als we land per land met de Britten gaan onderhandelen, staan we zwakker. Een Europees blok is veel krachtiger.”
Akkoord visvangsten voor 2026 tussen EU en VK
De Europese Unie en het VK hebben wel een akkoord bereikt over de visvangsten voor volgend jaar. De overeenkomst verzekert dat de Europese vissers tot 288.000 ton mogen vissen, met een waarde van meer dan 1,2 miljard euro. Een aantal vissoorten mogen volgend jaar minder gevangen worden omdat uit wetenschappelijke evaluaties is immers gebleken dat die visbestanden zijn afgenomen tot onder kritieke drempels in de Keltische Zee, de Ierse Zee en het Kanaal.
Sinds de brexit onderhandelen de EU en het VK jaarlijks over de vangstmogelijkheden voor de visbestanden die ze gezamenlijk beheren in de Atlantische Oceaan en de Noordzee. Dit voorjaar raakten ze het nog eens om Europese vissers tot 2038 toegang te bieden tot de Britse wateren en vice versa.
Na EU-visserijraad: "Belgische visserijsector in moeilijke omstandigheden"
Een hele donderdag stonden er zware gesprekken binnen de Europese Visserijraad op het programma. De lidstaten moesten een akkoord bereiken over de visserijmogelijkheden voor 2026. Ook voor de Belgische visserijsector stond één en ander op het spel. "De totale vangstmogelijkheden voor de Belgische visserij blijven op een gelijkaardig niveau, maar de cijfers zeggen niet alles", klinkt het bij de Rederscentrale.
Zo gaan de Belgische vangstquota voor tong er in 2026 met drie procent op vooruit in vergelijking met dit jaar. Van schol (pladijs) mag er dan weer 23 procent minder gevangen worden door de Belgische vissers, maar voor tarbot en griet verbeteren de mogelijkheden met respectievelijk 36 en vier procent. Een andere belangrijke platvissoort voor de Belgische visserij, tongschar, gaat met 23 procent achteruit. Voor kabeljauw leidde een nieuwe berekeningsmethode tot de beslissing om het Noordzeequotum met 44 procent te verminderen. De mogelijkheden voor de Vis van het Jaar, zeeduivel, kennen een kleine correctie na een gevoelige stijging dit jaar. In de Noordzee mogen in 2026 ook 25 procent meer roggen gevangen worden.
"De ministerraad is opnieuw uitgelopen door het rigide visserijbeleid van de EU, waarbij onterechte vangstbeperkingen en bijkomende technische regelgeving de lidstaten onderling en de Europese Commissie tegenover elkaar stellen", zegt Geert De Groote, reder en voorzitter van de Rederscentrale. Zoals Vlaams visserijminister Hilde Crevits (cd&v) al in de november visserijministerraad bepleitte, moet het EU visserijbeleid dringend herzien worden, want niet alleen de Belgische, maar de ganse EU visserijsector en bij uitbreiding de mariene voedselproductie, hebben een beter toekomstperspectief nodig.” Volgens de Rederscentrale brengen vooral de plaatsen waar de quota mogen gevangen worden en de bijkomende administratieve en technische maatregelen die worden opgelegd door de EU, de Belgische vissers in moeilijke omstandigheden.
Bron: Eigen berichtgeving
