Nieuw geval runder-tbc verontrust veehouders

De nieuwe uitbraak van runder-tbc zorgt voor ongerustheid in de sector. Met 217 voornamelijk Limburgse contactbedrijven en nog een groot aantal 'verdachte' boerderijen dreigt de financiële impact van de uitbraak van rundertuberculose zwaar uit te vallen. “De voorbije weken hebben we schrijnende verhalen gehoord van boeren”, zegt ook Koen Mintiens, adviseur bij Boerenbond. "Voor deze boeren beginnen nu vijf jaren van onzekerheid. Elk jaar zullen er op hun bedrijf testen worden uitgevoerd. Pas daarna weten ze waar ze aan toe zijn."

De uitbraak van rundertuberculose heeft paniek gezaaid onder de veehouders uit de regio, die vrezen voor een zware financiële impact. “De gevolgen van het in quarantaine plaatsen van een bedrijf kan je vergelijken met een bedrijf waar de productie plots gehalveerd wordt omdat de helft van de werknemers ziek is”, aldus Mintiens. “Vanaf het moment dat je als contactbedrijf genoteerd staat, is het wachten op het resultaat van de tbc-test. Dat duurt acht weken. Al die tijd blijven je vaste kosten behouden terwijl de inkomsten sterk gereduceerd worden.” Hoe groot de impact uiteindelijk zal zijn, is voorlopig nog niet te becijferen.

Officieel is er geen sprake van een tbc-crisis in ons land. "België blijft het statuut van 'tuberculosevrij land' behouden. Maar voor de getroffen veehouders zelf is het een ander verhaal. Voor sommige landbouwers kan dit de doodsteek zijn. Ze stevenen door de blokkade af op een faillissement. De voorbije weken hoorden we verhalen van boeren die bij hun banken moeten langsgaan om alles nog betaald te krijgen. Het is jammer dat er geen snellere methode bestaat om uitsluitsel over een eventuele besmetting te krijgen”, aldus nog Mintiens.

Na de uitbraak van runder-tbc in juli bij een collega-landbouwer in Meeuwen koos ook veehouder René Leyssen eieren voor zijn geld en liet onmiddellijk 42 van zijn dieren ruimen. "Eén rund kwam immers van de getroffen landbouwer. Ons bedrijf werd tien weken geblokkeerd. Pas half oktober kreeg ik alle kaarten van mijn geslachte dieren terug en konden we het bedrijf weer opstarten. In totaal ben ik zeker 30.000 euro aan melk- en slachtgeld kwijt", rekent Leyssen voor.

Intussen komen er dagelijks nieuwe rekeningen bij. Boeren die hun dieren moeten afmaken, kunnen wel genieten van steun uit het Sanitair fonds. "Maar de emotionele schade kan niemand mij vergoeden. De beste koeien van je bedrijf geruimd zien worden, daar ga je fysiek en psychisch aan onderdoor. Bovendien dekt zo'n vergoeding niet alle kosten." Toch is er begrip voor de aanpak van het FAVV. "Je kan niet riskeren dat er nieuwe gevallen bijkomen. Wij boeren mogen ons hoofd niet in het zand steken", aldus nog Leyssen.