Niet naleven randvoorwaarden kost boeren 1,3 mln euro

Wanneer een landbouwer de randvoorwaarden niet naleeft, vermindert de rechtstreekse steun die hij ontvangt. Om dat te vermijden, licht het Agentschap voor Landbouw en Visserij de landbouwers in over de meest voorkomende niet-nalevingen die leiden tot de verlaging van de uitbetaalde steun. In 2012 werd hierdoor 1,3 miljoen euro aan steun niet uitgekeerd.

De zogenaamde ‘randvoorwaarden’ zijn enerzijds voorwaarden op het vlak van volksgezondheid, diergezondheid, gezondheid van planten, milieu en dierenwelzijn en anderzijds de voorwaarden voor het in goede landbouw- en milieuconditie houden van de landbouwgronden en voor het behoud van blijvend grasland. Als een landbouwer de randvoorwaarden niet naleeft, zal de uitbetaling van zijn rechtstreekse steun (bedrijfstoeslag en zoogkoeienpremie) en de uitbetaling van de agromilieumaatregelen, met een bepaald percentage verminderen.

Het Agentschap voor Landbouw en Visserij controleert jaarlijks minstens één procent van de landbouwers op de naleving van de randvoorwaarden. Ook andere beheersdiensten zoals het Voedselagentschap (FAVV), het Agentschap voor Natuur en Bos (ANB) en de Vlaamse Landmaatschappij (VLM) doen vaststellingen in het kader van de randvoorwaarden. Bepaalde aspecten (mestbalans, blijvend grasland en teeltrotatie aardappelen) worden administratief gecontroleerd bij 100 procent van de landbouwers.

Voor heel wat randvoorwaarden is er een goede tot heel goede naleving door de landbouwers. Het gaat hier onder meer om de verplichtingen met betrekking tot de grondwater- en slibrichtlijn, het behoud van landschapselementen, de bescherming van vogels, het dierenwelzijn van kalveren, het gebruik van hormonen en de verplichtingen bij gebruik van water voor irrigatiedoeleinden. Maar er zijn ook randvoorwaarden die speciale aandacht vragen: in 2012 kon vanwege de niet-naleving van de randvoorwaarden in totaal zo’n 1,3 miljoen euro niet uitbetaald worden.

Het agentschap somt de meest voorkomende niet-nalevingen die leiden tot een verlaging van de steun nog eens op. In de eerste plaats blijven de tekortkomingen in identificatie en registratie van dieren verantwoordelijk voor het grootste deel van de niet-nalevingen. Verder blijken landbouwers vaak niet over het vereiste aantal analyseresultaten van het koolstofgehalte en de zuurtegraad van de bodem te beschikken. Ook de aanwezigheid van niet-erkende gewasbeschermingsmiddelen, blijvend grasland, de teeltrotatie bij aardappelen en de mestbalans zijn vaak struikelblokken.

Meer informatie over de randvoorwaarden vindt u hier.