KU Leuven neemt ontslagen ggo-activiste weer aan

Barbara Van Dyck heeft van de KU Leuven haar job als onderzoekster teruggekregen. In juni 2011 werd ze op staande voet ontslagen door de toenmalige rector, Mark Waer, omdat ze deelnam aan een protestactie aan het ggo-proefveld in Wetteren. Rik Torfs, opvolger van Waer en "voorstander van de vrijheid van denken", maakt het ontslag nu ongedaan.

Vanaf 1 januari kan onderzoekster Barbara Van Dyck weer aan de slag aan de KU Leuven op het departement Architectuur, Ruimtelijke Ordening en Stedenbouw. Wel moet ze ieder geweld afzweren en afzien van een rechtszaak. Van Dyck werd in 2011 door de Leuvense universiteit ontslagen omdat ze deel had genomen aan een protestactie aan het ggo-proefveld in Wetteren, waar actievoerders genetisch gemodificeerde aardappelplanten vernielden.

De nieuwe rector van de KU Leuven, Rik Torfs, sluit Van Dyck nu weer in de armen. Torfs zegt de actie van Van Dyck niet goed te keuren. "Maar tegelijk staan we voor de vrijheid van meningsuiting. We mogen werknemers niet zomaar uitsluiten vanwege hun overtuiging", zegt hij. "Zelf ben ik altijd een groot voorstander geweest van de vrijheid van denken. Door Van Dyck opnieuw aan te nemen, voeg ik de daad bij het woord."

Van Dyck is blij met de beslissing: "Ik ben blij, maar vooral vanwege het gebaar dat de universiteit hiermee stelt. Het is een heel symbolisch dossier en het toont dat we de discussie over de vrijheid van meningsuiting opnieuw kunnen openen. Het geeft een bereidheid aan om na te denken over hoe om te gaan met dissidente stemmen. Ik nam deel aan de actie in mijn vrije tijd. Dat ik daarvoor door mijn werkgever werd afgestraft, roept vragen op. Je zou denken dat een universiteit conflicten op een andere manier aanpakt."

Van Dyck sluit niet uit dat ze in de toekomst opnieuw zal deelnemen aan protestacties: "De actie in Wetteren kwam voort uit engagement en dat ga ik blijven opnemen. Ook nu ik weer welkom ben aan de KU Leuven. We leven in een neoliberale samenleving, waarin bedrijfsbelangen helaas vaak voorrang hebben op de vrijheid van meningsuiting. Denken we als universiteit dat we de ecologische en sociaal-economische uitdagingen het hoofd kunnen bieden door in zo’n samenleving mee te stappen? Dat blijft voor mij een belangrijk strijdpunt."