Jaaroverzicht 2007 - deel 1/2
duidingOp nieuwjaarsdag ontwaakt Vlaanderen als volledig kwetsbaar gebied. Maar er is ook goed nieuws voor de landbouwers: hun jaarinkomen is in 2006 opnieuw in stijgende lijn gegaan. De boeren van vandaag zijn dan ook professionele bedrijfsleiders, amper één op de twintig is nog laaggeschoold. Dat schrijft Yves Leterme in zijn boek dat tien mythes over de Vlaamse boer ontkracht. De pennende landbouwminister ontpopt zich tot blikvanger op een swingende editie van de beurs Agriflanders, die de hoogconjunctuur in de sector weerspiegelt.
Terwijl in Flanders Expo een supervarken van eigenaar verandert voor de som van 6.300 euro, belicht Gaia een minder romantisch aspect van de varkenskweek. Uit een bevraging blijkt dat 88 procent van de Vlamingen vindt dat er een wettelijk verbod moet komen op het onverdoofd castreren van biggen. Om dat varkentje te wassen, roept Leterme tijdens een rondetafelconferentie de hulp in van onder meer een rits wetenschappers die zich voor dit dossier de ballen uit de broek werken. Een kant-en-klare oplossing is er evenwel niet.
Na heel wat getouwtrek tussen de betrokken partijen komt er wel een oplossing voor ‘zeer vuile’ dieren. Met modder besmeurde runderen zijn niet langer welkom in het slachthuis. En ook de melkquota hebben hun beste tijd gehad. Tijdens een ontmoeting met de top van Europese zuivelondernemingen laat eurocommissaris Fischer Boel ondubbelzinnig weten dat het systeem van verhandelbare productierechten voor melk in 2015 helemaal verdampt moet zijn. Voor het tweede jaar op rij zullen de Belgische boeren hun quotum niet vol melken.
Suiker is er daarentegen meer dan voldoende, te veel zelfs. Halsoverkop krimpt de EU-Commissie de suikerproductie in met 13,5 procent, goed voor twee miljoen ton. Op het mondiale ggo-areaal heeft deze beslissing geen impact. Terwijl voor het eerst meer dan honderd miljoen hectare gemodificeerde gewassen geteeld wordt, staat Europa nog altijd bekvechtend aan de zijlijn, al floreert op Euronext Brussel het aandeel van het Vlaamse biotechbedrijf Devgen na de ondertekening van een overeenkomst met Monsanto.
Begin februari klagen 75.000 betogers in Mexico-stad de hoge tortillaprijzen aan. Geen kat in Vlaanderen ligt wakker van stijgende voedselprijzen, maar dat zal veranderen. Net zoals ons klimaat. Het einde van de winter is nauwelijks in zicht wanneer de knoppen van de fruitbomen beginnen te bloeien. Nog veel heter wordt het in een aantal Vlaamse steden waar Vredeseilanden, Oxfam en Max Havelaar een kus-actie organiseren, met de bedoeling supermarkten op te vrijen om een eerlijke prijs te betalen aan boeren in binnen- en buitenland.
Die eerlijke prijs moet een ecologisch duurzame landbouw mogelijk maken, heet het. Op 16 februari wordt het eerste uitvoeringsbesluit van het nieuwe mestdecreet goedgekeurd. “De trein is vertrokken”, zegt een trotse minister van Leefmilieu Kris Peeters, die er wel aan toevoegt dat 2007 een overgangsjaar wordt voor iedereen die de complexe wetgeving onder de knie moet krijgen. Wanneer Peeters op een blauwe maandag de langverwachte derogatie uit een hoge hoed tovert, raken ook de socialisten er niet meer wijs uit.
Zelfs een goedbedoelde studiedag die landbouw en natuur wil verzoenen, doet stof opwaaien. “Nog nooit werd het natuurbeleid op Vlaams niveau zo structureel afgebouwd”, klinkt het bij Natuurpunt. Toch kleurt de Europese Unie straks groener dan ooit. De staats- en regeringsleiders beslissen om tegen 2020 de uitstoot van broeikasgassen met 20 procent in te perken en het aandeel van hernieuwbare energiebronnen tot 20 procent te verhogen. Daar moet onder meer het gebruik van biobrandstoffen voor zorgen.
Voor boerderijen die zonder benzine vallen, is er de pas opgerichte vereniging ‘Boeren op een Kruispunt’. Met een half dozijn medewerkers speurt deze organisatie naar bedrijven in nood. Toch wordt de gebrekkige financiering van het Voedselagentschap door niemand opgemerkt, tot plotseling blijkt dat er een put bestaat van acht miljoen euro omdat 31.000 operatoren in de voedselketen niet kunnen getraceerd worden. Piet Vanthemsche wordt wél teruggevonden: na een omzwerving bij het Geneesmiddelenagentschap gaat hij aan de slag bij Boerenbond.
Op 14 maart is er stront aan de knikker wanneer de veeboeren ’s ochtends in Het Nieuwsblad moeten lezen dat in het Franse Compiègne een proces start tegen Compofert. Een boer in Picardië eist een miljoen euro schadevergoeding omdat zijn akkers werden vergiftigd door Vlaamse meststoffen. Het ABS eist de intrekking van de vergunning van Compofert, maar Leterme verkiest een waslijst maatregelen om het imago van de mest op te poetsen. Van de weeromstuit worden in Wallonië een reeks Vlaamse boeren vrijgesproken van mestlozing.
Tijdens het planten en zaaien is het volop aan het zomeren. April zal de geschiedenis ingaan als de warmste, zonnigste en droogste aprilmaand ooit. Ook het investeringsklimaat is gewijzigd: met een graafmachine geeft Leterme de eerste spadesteek voor de bouw van het nieuwe veilingcomplex van Profruco in Vrasene. Door de forse groei van de fruitteelt in het Waasland was de locatie in Sint-Niklaas te klein geworden. De minister-presdident haast zich vervolgens naar Sint-Katelijne-Waver waar een nieuw proefstation de deuren opent.
De glastuinbouw experimenteert duchtig met water- en energiebesparing, maar ook de recente productinnovaties mogen gezien worden. Flandria groepeert ze in de Specialty Street, waar onder meer plaats is voor roze tomaten, rood witloof, gele courgettes, paarse aardappelen en minikomkommers. Deze curiosa groeien op Vlaamse bodem, en dat is een pluspunt volgens het Ecologisch Voedselplan van Groen!, dat een landbouw met minder voedselkilometers, minder pesticiden en minder vee, maar meer streekproducten en biolandbouw promoot.
Er komen strengere bezettingsnormen voor braadkippen, maar die kunnen niet voorkomen dat de land- en tuinbouwers hun favoriete landbouwminister naar Hertoginnedal stemmen. Voor de nieuwe agrarische excellentie Kris Peeters kondigt zich een hete herfst aan: de resultaten van de MAP-meetpunten zijn teleurstellend en de boeren morren over lage melkprijzen. Maar de vroegere topman van Unizo loopt over van vertrouwen: “Ik verschil uiteindelijk niet veel van Leterme. Hij heeft geiten, ik een hond”. Wordt vervolgd.
