"Ggo-verbod vooral tegen besmetting uit Vlaanderen"

Naar aanleiding van het verbod van Brussel op de teelt van ggo’s in open lucht, onderzocht De Standaard hoeveel landbouwers het gewest eigenlijk nog telt. Dat blijken 21 bedrijven en 6 professionele landbouwers te zijn, die samen 262 hectare bewerken. Geen van hen heeft ooit een aanvraag voor de teelt van ggo’s ingediend. “Het verbod is eerder een preventiemaatregel”, legt Brussels minister Céline Fremault (CDH) uit.

Volgens Fremault telt het gewest dus 262 hectare bewerkte landbouwgrond, waarop vooral maïs, aardappelen, graan, gerst en bieten worden geteeld. Het areaal situeert zich vooral aan de noordwestelijke kant, waaraan Vlaanderen grenst. En daar zit meteen een deel van de oorzaak van het verbod, want Vlaanderen laat co-existentie van ggo’s en gangbare gewassen toe, met kleinere buffers dan bijvoorbeeld Wallonië.

“De kosten om co-existentie tussen ggo’s en gangbare gewassen te beheren, lopen hier in Brussel op tot twee derde van de marktwaarde van onze landbouwproductie, wat buitenproportioneel veel is. Dat is dus geen optie. Maar omdat er zo weinig areaal is op ons grondgebied, is besmetting door ggo’s die geteeld worden op aangrenzende Vlaamse akkers haast onvermijdelijk”, verdedigt Fremaults kabinetsmedewerker Isabelle Laverge de nieuwe ordonnantie in De Standaard. Commerciële teelt van ggo's is in Vlaanderen weliswaar nog altijd onbestaande.

De ordonnantie biedt dus vooral een wettelijke basis aan de betrokken landbouwers om een schadevergoeding te eisen. “En het zet de Vlaamse overheid hopelijk ook aan tot overleg over ggo-vrije buffers rond Brussel”, klinkt het. Een verbod op ggo’s is eigenlijk niet toegestaan in Europa, maar omwille van de ‘specifieke economische en topografische toestand’ van het gewest kreeg Brussel een uitzondering. Ggo’s onder serre of in laboratoria zijn wel nog steeds toegelaten in Brussel.