"Ggo-technologie is geen eindpunt in veredeling"
nieuws
Er is veel meer dan ggo-technologie als het gaat over het aanpassen van gewassen aan onze behoeften. Dat is de boodschap die het Vlaams Instituut voor Biotechnologie (VIB) wil meegeven in een nieuwe brochure. En die nieuwe veredelingstechnieken kunnen niet allen over dezelfde kam worden geschoren, zo klinkt het. Het gaat van klassieke technieken als kruisen tot innovatieve methoden die nog geen commerciële toepassingen hebben.
Wie het heeft over het genetisch aanpassen van gewassen aan onze behoeften denkt misschien al snel aan ggo’s, maar er bestaat een hele waaier aan mogelijkheden om die genetische aanpassing te realiseren. In een nieuwe brochure neemt het VIB een duik in de gereedschapskist van de veredelaar. Het VIB onderscheidt vier verschillende categorieën als het gaat over veredelingsmethoden: geen aanpassing van het planten-DNA; ‘mutatieveredeling 2.0’; cis- en intragenese en ‘ggo 2.0’.
In die eerste categorie vinden we enten terug, maar onder meer ook agro-infiltratie, een techniek die bijvoorbeeld gebruikt wordt om geneesmiddelen te ontwikkelen. In de brochure wordt ook voor de andere categorieën een gedetailleerd overzicht gegeven van welke technieken er vandaag bestaan of verder ontwikkeld worden, vaak uitgelegd aan de hand van concrete toepassingen.
“Het genetisch aanpassen van gewassen aan onze behoeften is van alle tijden. Alertheid voor nieuwe producten en nieuwe productietechnologieën moet aangemoedigd worden en vormt een hoeksteen in het garanderen van de milieu- en voedselveiligheid, maar het is ook belangrijk dat innovatie voldoende kansen blijft krijgen en dat de discussie daarover inhoudelijk gevoerd wordt”, zo vindt VIB. Die discussie moet dan uitmonden in een “proportioneel” regelgevend kader.
Lees de brochure hier.
